yaz aylarında böyle hızlı okunacak, pek kafa yormayan sakin bir kitap okumak isteyen herkesin kısa bir göz geçirmesi gereken bir seri olan ‘beklenmedik karşılaşmalar’ın ikinci kitabı.
ben kitabı beğendim ama nedense ilk kitap kadar duygu veremedi bana. dram çok fazlaydı evet ama bu yoğun dramı kısa sayfalarca okumak biraz yetersiz hissettirdi sanırım. yine de karakterlerin kişilikleri hissettirildiği için çok gözüme batmadı.
(spoiler)
sadece kitabın bitişi çok ani geldi bana. bir iki sayfa daha yazabilir öyle bitirebilirdi diye düşünüyorum. karakterler tanıştı ama ikisini tanıştıktan sonra bir arada göremedik. en azından bir kahve içtiklerini görebilirdik diye düşünüyorum çünkü bilerek karakterlerin kişisel hayatlarında birbirlerinden bağımsız fazlaca benzer özellikleri olduğu ile ilgili kısa kısa cümleler yazılmıştı. ruh eşleri olduğu ima edilmiş ama diyalogları çok kısa tutulmuş.
yine de kafa dağıtmalık okunabilir bir kitap bence. pek fazla beklentiniz olmayarak şans verebilirsiniz.
Lambanın ışığı sönünceye kadar etrafını aydınlatır ve parlaklığını yitirmez. İçindeki adalet, gerçek ve ihtiyat sen ölmeden evvel neden sönsün?
Kesinlikle gerçekleştirmek istediğin şeyler için hızlan, boş umutları defet, eğer hala kendinle ilgiliysen hala mümkünken kendi yardımına kendin koş.