“Sözümüzü üşütme.Fazla açılma benden.Evet ben hiç kimsenim ve olamadım senin hiçbir şeyin.Ben senin ötekinim.Sen bende kendini arıyorsun.Benim sende kendimi aradığım gibi.Ki biz birbirimizde kendimizi ararken dilin ürettiği duygulara takılıyoruz.Söz üzerinden yaşamıyor muyuz kıskançlığı,kaygıyı,üzüntüyü,mutluluğu…Kurgu değil mi yaşamadan kaygıyı dürten?Söz değil mi bütün bu hezeyanın sebebi?Bir hayal arası bile vermeden bir filmden diğerine koşturur gibi böyle? Bir şehre gitmezdik ki biz bir hayale giderdik!”