Romanlar mahzun insanı; omuzları çökmüş, gözleri sönrnüş, hareketsiz ve sessiz bir insan diye, yani daha açıkçası bir miskin şeklinde tasvir ederler.
Bende daima bunun aksi olmuştur. Ne zaman derin bir üzüntüye kapılsam gözlerim parlar, tavır ve hareketlerim neşelenir, içim içime sığmaz olur. Dünyayı hiçe sayıyormuşum gibi
kahkahalarla gülerim, türlü gevezelik ve deIiIikler yaparım. Bununla beraber, öyle sanıyorum ki yakın kimsesi ve başkalarına açılmaya kabiliyeti olmayan insanlar için bu daha iyi bir şeydir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
EVHAM
Bırakınız bahtiyar öleceğim
Daha miskin ve daha abdal.
Açmışım avuçlarımı Allaha
Söylesin nasıl bu fal!
Sulara eğildi dal
Sevabı aşikâr eden kuşlardan.
Gelir kara serviler altında inanmazlık
Güzel hayatı unutmuşlardan.
Sen kalbi bir uyku gibi alan,
Çocuklar ve geceler sevinci.
Göz yaşlarıma, aşkıma, kavgama,
Büyük yıldızlar gibi sadık ve gidici.