"Evet. Biz sizi kesinlikle sizin bizi unuttuğunuz kadar çabuk unutmuyoruz. Bu, belki de, bizim meziyetimizden ziyade kaderimiz. Elimizde değil. Evin içinde, sessiz sakin, kapanıp kalmış hâlde yaşıyoruz ve hislerimiz bizi yiyip bitiriyor. Sizler güç harcamak durumunda bırakılıyorsunuz. Her daim sizi anında dünyaya geri döndürecek bir mesleğiniz uğraşlarınız, şu ya da bu türlü işleriniz oluyor; devamlı meşguliyet ve değişim de çok geçmeden duyguları zayıflatıyor."
~Anne