Tepenin doruğundan aşağılara bakıyorum: Başarımı bunca sevinçli kılan yolları görüyorum, üzerinden geçtiğim uzun yolları. Dinlenmemi bunca tatlı kılan yürüyüşleri düşünüyorum. Bir bardak suyu bunca değerli kılan susuzluğumu anlıyorum.
...
Yola koyulmak için dinleniyorum. Sonra, yola çıkınca, ineceğim vadilere bakıyorum: Geleceğimi görüyorum. Demek ki her sevinç bir tasarı öncelikle. Geleceğe doğru giden, geçmişi geride bırakan bir tasarı. Geleceğin donmuş imgesinden kurulma bir dünyaya yönelen bir tasarı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eğer benim değildir şu ülke, eğer bir bitki gibi orada boy büyütmüşsem yalnızca. Eğer onu biraz da ben yapmamışsam, bu yurt benim değildir. Başka türlü söyleyeyim: İçinde tuzum yoksa benim değildir bu çorba. Emeğim geçmeden, bensiz kurulmuş bir şey benim olamaz.
...denebilir ki, benim olan tek gerçek, edimlerimdir.