Gönül gözü açılır, O’nu zikreder dilde,
Sevgi bir ışık olur, ruhun derin yerinde.
Yarattığı her zerre, O’nun yüce isminde,
Sonsuz sevgi deryası, akar bizim kalbimizde.
Kainatın özünde, Rahman'ın şefkati var,
Hem baharda çiçekte, hem yağan karda akar.
Mevla kulunu sever, rahmetini hep sunar,
O’nun aşkıyla yanan, ebedi huzur bulur.
İmtihandır şu dünya, her nefes bir emanet,
O'nun sevgisine ermek, en büyük saadet.
Tövbe edip dönene, açılır bin bir rahmet,
Allah sevgisi olan, aşar her türlü zahmet.
Kalbi sevgiyle dolan, karanlıkta kalır mı?
O’nun rızasını gözleyen, hiç yolda yanılır mı?
Allah’ı candan seven, başka dost arar mı?
Sonsuz sevgi kaynağı, O’ndan gayrı var mı?✍🏻
©EMİRHAN ARSLAN