Varidat’ın Metafizik Dünyası
İsmail Hakkı Bursevi
Yazar, kitabında İsmail Hakkı Bursevî’yi anlatırken sadece bir âlim olarak değil, kalbiyle yazan bir insan olarak gösteriyor.
kitap öyle bir çırpıda bitirilecek bir eser değil. Daha çok altını çize çize, ara verip düşünerek okunacak bir kitap. İnsanı hem kendi içine hem de daha büyük bir anlam arayışına çağırıyor. Bu yüzden biraz zorlayıcı ama bir o kadar da etkileyici diyebilirim. Kolay bir okuma vaat etmiyor ama derin bir iç keşif sunuyor. Yani biraz cesaret, biraz sabır ve bolca içe bakış istiyor.
Tasavvuf kitaplarında Vâridât denildiğinde genellikle bir sûfinin kalbine doğan ilhamların, manevî tecrübelerin yazıya geçirilmiş hâli anlaşılır. O yüzden kitapta da “bir metin değil, bir yolculuk” denmesi bundan. Çünkü anlatılan şey bilgi değil, yaşanan manevî hâllerdir.
Kitapla kalın
Bir söz düşünün, varlığın sonsuz ufkunda bazen öyle yükselir ki onu işitmek için kulaktan çok kalp sahibi olmak gerekiyor. İsmail Hakkı Bursevî'nin Vâridât türündeki bu eseri de insanda bir kalbi olduğunu hatırlatıyor.
Hakikati hep dıştan biliriz, hiçbir zaman iç şemasını düşünemeyiz. Ama hakikat orada, olduğu şekliyle var olmuyor. İçine girmeden dışına vâkıf olmak güç.
İşte Sufi Kitap'tan çıkan "Hakikatin İç Şeması" isimli eser bizleri hakikatin ötesine, var eden iç şemasına götürüyor. Sayfalar arasında dolaşırken kendinizi hakikat nehrinin kıyısında buluyorsunuz. Sayfalar arasındaki kelimeler suya, su da hikmete dönüşüyor.
Yaşamak İstiyorsanız Okuyun!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hazretin Vâridât, İlâhînâme, Kalendernâme ve Makûlât risalelerinden oluşan bir nasihat kitabı.
Direkt okuyucuya seslenen nasihatler var lakin daha ziyade hazretin Allah Teâlâ'ya (c.c) niyazı söz konusu. Ömrünü nefis terbiyesiyle geçiren bir Allah dostunun kendini bu kadar hakir görüşü karşısında bütün derdi dünya olan kibre bulanmış nefislerin durumu nedir? Belki de en büyük nasihati buradan çıkarırız.
Yine hacmi küçük ama tesiri büyük bir eser...
Müstefid olmanız duasıyla...
instagram.com/p/DRhqEpYDL9D/?...
Sâlik, varidat ve ilhamlarını anlatmamalıdır. Bu, hem varidatın tesirini azaltır hem de onun Hakk’a karşı sadakatine mani olur. İbn-i Arabi hazretleri
Bu kitabın incelemesi olarak Bektaşi tekkelerini ve Buradaki yozlaşmayı anlatmak istedim ki diğer çeşitli dergah tekkelerdeki bozulmalar buna mukayese edilsin.
Bektaşilik
Bektâşî deyince iki dürlü insan anlaşılır: Birincisi, hakîkî, doğru Bektâşî olup, hâcı Bektâş-ı Velî hazretlerinin gösterdiği hak yolunda giden temiz müslimânlardır.
Bektâşîlerin ikincisi, sahte, yalancı Bektâşîlerdir. Bunlar, bozuk yolda olan hurûfîlerdir. Eskiden Bektâşî denilen kimselerin çoğu bunlardı. Zemânla azaldılar, yok oldular. Şimdi Türkiyede sahte, bozuk bektâşî yokdur. Sahte bektâşîler, müslimânlar arasında râhat yaşamak ve inançlarını saklayarak, gençleri aldatabilmek için, bu kıymetli ismi maske olarak kullanmışlardı. Böyle, çeşidli kıymetli ismler altında saklanan dinsizler az değildir. Bu inancın kökenini Moğol istilasından kaçarak Anadolu'ya gelen ve Bektaşi tekkelerine sığınan Hurufiler oluşturur. Meselâ, (Melâmî) ismi böyledir. Hiç ibâdet yapmayan, her çeşid günâhı, kötülüğü işliyen, islâmiyyete uymayan sapıklar, kendilerine melâmî dediler. Hâlbuki melâmî, beş vakt nemâz gibi farzları câmi’de kılıp, harâmlardan kaçınan, nâfile ve sünnetleri evinde gizli kılıp, şöhretden sakınan temiz kimse demekdir. Tokadlı İshak efendi (Kâşif-ül-esrâr) kitâbında diyor ki:
Müslimânları aldatmak için kendilerine kıymetli bir ism takan yalancılardan biri de, Bektâşî tarîkati adı altında toplanan hurûfîlerdi. Hurûfîlik, bir mezheb değildir. Bir tarîkatdir. Bu bozuk tarîkatde bulunanlar, önceleri iç yüzlerini saklıyorlardı. [1288] hicrî yılında, maskelerini kaldırmağa başladılar. (Câvidân) adındaki gizli kitâblarını ortaya çıkardılar. Bu kitâbları altı formadır. Bir formasını hurûfîliğin kurucusu olan Fadlullah bin Ebî Muhammed Tebrîzî, fârisî dili ile yazmış, beş formasını da, bunun talebesinden
Attila İLHAN - Yasak Sevişmek
müjgân'a aşk şarkıları - 2
o akşam da lambamızı söndürmüştük nedîm ile
nedîm'den bile kıskandığım sevdiğim ile
son şarkılar dağılmıştı mevsim ile
yalnız çamlıca'da bir ud yankılanırdı
dünyayı tumturaklı bir yalan sayanlar
yalanın dehşetini yaşlandıkça anlar
nâzım'ın pirâye'yi sevdiği zamanlar
ölse ölümünden ne suçlar çıkarılırdı
boğucu bir sessizlikte ateşten goncalardır
o demirden şiirler ki sanki tabancalardır
umutsuz hangi gününde el atsan ateşe hazır
nâzım onları yazarken duvarlar çatırdardı
gördün sessizce buluştuğunu nâzım'la nedîm'in
lâcivert ıssızlığında yıldızlı bir serviliğin
birinin elinde vâridât'ı simavnalı bedreddin'in
birinin ağzında gül elinde mey kâsesi vardı