Ferdinand önünde dünya,arkasında uykunun karanlığındaki karısı olmasına rağmen kendini bir kulenin tepesinde tarifsiz bir yalnızlık içinde hissediyordu. Yüreğinin derinliklerinde bu sis duvarını parçalamak, bir yerlerde uyanışın, aydınlanışın mesajını, yaşamın gerçekliğini, güvenliğini, kesinliğini hissetmek istiyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Anacığım zavallı oğlunu kurtar! Hasta başına, bir damla gözyaşı dök! Ona nasıl eziyet ediyorlar bir bak! Zavallı yetimini göğsüne yasla! Bu dünyada ona yer yok! Onu kovalıyorlar!"
Kalmadı,artık dayanacak mecalim kalmadı. Tanrım bana neler yapıyorlar! Kafamdan aşağıya soğuk sular boşaltıyorlar. Beni hiç dinlemiyor, anlamıyor, görmüyorlar. Ne yaptım onlara? Bana neden işkence ediyorlar? Onlara ne verebilirim? Hiçbir şeyim yok. Gücüm yok, işkencelerine dayanacak mecalim yok.