Vav dediğim bir kurgu oldu uzun zaman sonra.Alıntı
Agota Kristof'un Büyük Defter, Kanıt ve Üçüncü Yalan kitaplarından oluşan üçlemesi, yalnızca iki kardeşin hikâyesini anlatmaz aynı zamanda insanın gerçekle, hafızayla ve kimliğiyle olan mücadelesini de sorgular. Kitapları okurken insan kendine şu soruyu sormadan edemez: "Gerçek dediğimiz şey gerçekten var mı, yoksa yalnızca inanmayı seçtiğimiz bir hikâye mi?"
İlk kitap olan Büyük Defter sert ve duygusuz bir anlatıma sahiptir. Savaşın ortasında büyümeye çalışan iki çocuğun yaşadıkları, okuyucuya insanın hayatta kalmak için ne kadar değişebileceğini gösterir. Burada ahlakın yerini çoğu zaman zorunluluk alır. İyi ve kötü arasındaki çizgi bulanıklaşır.
Kanıt ile birlikte hikâye daha yalnız ve daha kırılgan bir hâl alır. Karakterlerin iç dünyaları belirginleşirken okur da anlatılanların doğruluğunu sorgulamaya başlar. İnsan hafızasının ne kadar güvenilir olduğu sorusu öne çıkar. Geçmiş, olduğu gibi değil hatırlandığı gibi var olur.
Üçlemenin son kitabı olan Üçüncü Yalan ise bütün taşları yerinden oynatır. Daha önce doğru kabul edilen birçok şey şüpheli hâle gelir. Agota Kristof burada okura kesin cevaplar vermek yerine belirsizliğin içinde düşünme fırsatı sunar. Çünkü bazen insan gerçeği öğrenmekten çok, yaşayabilmek için bazı yalanlara ihtiyaç duyar.
Bu üçleme bana göre savaşın yıkıcılığından çok insan ruhunun parçalanışını anlatır. Kristof'un sade ve keskin dili, duyguları anlatmak yerine onları hissettirir. Kitabı bitirdiğinizde aklınızda olaylardan çok şu düşünce kalır: İnsan kimdir? Anılarımız bizi biz yapan şeylerse, onların ne kadarına güvenebiliriz?
Agota Kristof'un üçlemesi, okuru rahatsız eden ama uzun süre zihninde yaşamaya devam eden eserlerden biridir. Belki de bu yüzden modern edebiyatın en etkileyici yapıtları arasında yer alır. Çünkü bazen bir romanın görevi
Bugün son zamanlarda çok övülen, bir oturuşta başlayıp biten ama bende oldukça mesafeli hisler bırakan 
Geri Verilen Kız 'dan bahsetmek istiyorum size.
•
Aslında hikayenin temelinde çok güçlü ve insani bir dram var. Bir çocuğun, yıllarca kendi ailesi bildiği varlıklı insanlardan koparılıp, hiç tanımadığı yoksul ve kalabalık biyolojik ailesine bir eşya gibi "iade edilmesi" gerçekten çok sarsıcı bir fikir. Kızın ne o eski hayatına ne de bu yeni taşra evine ait olabilmesi, iki dünya arasında yapayalnız kalıp bir sığınak araması çok hüzünlüydü.
•
Üstelik oradaki biyolojik annenin o mesafeli, sert duruşunun arkasında saf bir kötülükten ziyade, hayat şartlarının getirdiği çaresiz bir donukluk olduğunu hissetmek de hikayenin en gerçekçi tarafıydı.
•
Fakat tüm bu akıcılığına rağmen kitap bende edebi anlamda hiç o beklenen "vav" etkisini yaratmadı. Hepsini geçtim, beni kitaptan tamamen soğutan ve çok haklı olarak ciddi anlamda rahatsız eden kocaman bir detay var: Hikayenin içine serpiştirilen aile içi dinamikler, özellikle de abi (Vincenzo) karakterinin kıza yönelik sergilediği o sınırları aşan, ensest imalı tavırları...
Birkaç sayfada bile yer alsa, bu tarz tekinsiz ve rahatsız edici yaklaşımların hikayeye dahil edilmesi benim tüm okuma keyfimi gölgeledi. Üstelik bu kitap her yaştan okurun, lise çağındaki 16-17 yaşlarındaki gençlerin de kitapçılarda rahatça ulaşıp okuyabileceği raflarda duruyor. İçerdiği bu psikolojik sınır ihlalleri ve irrite edici boyutları nedeniyle kesinlikle bir yaş sınırı uyarısını hak ettiğini düşünüyorum. Sırf dili hızlı akıyor diye bu tarz karanlık unsurları görmezden gelemedim.
•
Özetle; kurgusundaki bu sorunlu yaklaşımlar sebebiyle beklentimin çok altında kalan, açıkçası pek sevemediğim bir kitap oldu.
Geri Verilen Kız 'dan bahsetmek istiyorum size.
•
Aslında hikayenin temelinde çok güçlü ve insani bir dram var. Bir çocuğun, yıllarca kendi ailesi bildiği varlıklı insanlardan koparılıp, hiç tanımadığı yoksul ve kalabalık biyolojik ailesine bir eşya gibi "iade edilmesi" gerçekten çok sarsıcı bir fikir. Kızın ne o eski hayatına ne de bu yeni taşra evine ait olabilmesi, iki dünya arasında yapayalnız kalıp bir sığınak araması çok hüzünlüydü.
•
Üstelik oradaki biyolojik annenin o mesafeli, sert duruşunun arkasında saf bir kötülükten ziyade, hayat şartlarının getirdiği çaresiz bir donukluk olduğunu hissetmek de hikayenin en gerçekçi tarafıydı.
•
Fakat tüm bu akıcılığına rağmen kitap bende edebi anlamda hiç o beklenen "vav" etkisini yaratmadı. Hepsini geçtim, beni kitaptan tamamen soğutan ve çok haklı olarak ciddi anlamda rahatsız eden kocaman bir detay var: Hikayenin içine serpiştirilen aile içi dinamikler, özellikle de abi (Vincenzo) karakterinin kıza yönelik sergilediği o sınırları aşan, ensest imalı tavırları...
Birkaç sayfada bile yer alsa, bu tarz tekinsiz ve rahatsız edici yaklaşımların hikayeye dahil edilmesi benim tüm okuma keyfimi gölgeledi. Üstelik bu kitap her yaştan okurun, lise çağındaki 16-17 yaşlarındaki gençlerin de kitapçılarda rahatça ulaşıp okuyabileceği raflarda duruyor. İçerdiği bu psikolojik sınır ihlalleri ve irrite edici boyutları nedeniyle kesinlikle bir yaş sınırı uyarısını hak ettiğini düşünüyorum. Sırf dili hızlı akıyor diye bu tarz karanlık unsurları görmezden gelemedim.
•
Özetle; kurgusundaki bu sorunlu yaklaşımlar sebebiyle beklentimin çok altında kalan, açıkçası pek sevemediğim bir kitap oldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Biraz sen,biraz ben,biraz biz..·100 syf.·
10/10
2026 53. kitabı
Caniçim söz sende :)
Sadecemoonlight "Görüyormusun sana boy atan şu kalbimi. Tıpkı kendine kapanık Vav'ın Elif gibi dirilişi. Ah benim gözleri bin kıtalık şiirim, uyaklarda uyanışım, mısralar'da dinginliğim." Tek kelimeyle harika bir şiir kitabı. Ba-yıl-dım...Duygu yoğunluğu o kadar yüksek ki. Yazar aşkı sadece bir duygu değil "aşkta kendine varma" "kendini aşma" süreci olarak da ele almış. Bütün şiirleri alıntı yapardım heralde mümkün olsa. Şiirlerin tesiri o kadar yüksek ki, ne varsa unuttuğun bir bir hatırlatıyor, hüzünlü bir anımsamaya sürüklüyor. Gözyaşları içinde okudum. İyi ki varsın 
Aslı Özgür iyi ki yazmışsın... Çok ama çok tavsiyedir, şiirseverler mutlaka okumalısınız... Puanım 10 üzerinden 10 ♡♡♡
✯Bellisperennis✯ “Hani yazılanları unutsam da, kalbime derin yaralar açan dizeleri yeniden okuyabilsem…”
Canım kadın… Aslı Özgür Kaleminin gücü karşısında söyleyebileceğim tek bir söz bile bulamıyorum. Sevginin işlenmemiş, en saf hâli kelimelere dökülmüş adeta. Her mısrada biraz hüzün, biraz keder, biraz da burukluk var. Aşkın en temiz hâli ince ince işlenmiş.
Bu kitapta biraz sen, biraz ben, biraz da biz varız. Hepimizin hayatına bir yerinden dokunan satırlar mevcut. Şiir severlerin bu doyumsuz eseri mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum.
Daima sevgiyle kalın. :)
Sadecemoonlight "Görüyormusun sana boy atan şu kalbimi. Tıpkı kendine kapanık Vav'ın Elif gibi dirilişi. Ah benim gözleri bin kıtalık şiirim, uyaklarda uyanışım, mısralar'da dinginliğim." Tek kelimeyle harika bir şiir kitabı. Ba-yıl-dım...Duygu yoğunluğu o kadar yüksek ki. Yazar aşkı sadece bir duygu değil "aşkta kendine varma" "kendini aşma" süreci olarak da ele almış. Bütün şiirleri alıntı yapardım heralde mümkün olsa. Şiirlerin tesiri o kadar yüksek ki, ne varsa unuttuğun bir bir hatırlatıyor, hüzünlü bir anımsamaya sürüklüyor. Gözyaşları içinde okudum. İyi ki varsın Aslı Özgür iyi ki yazmışsın... Çok ama çok tavsiyedir, şiirseverler mutlaka okumalısınız... Puanım 10 üzerinden 10 ♡♡♡
✯Bellisperennis✯ “Hani yazılanları unutsam da, kalbime derin yaralar açan dizeleri yeniden okuyabilsem…”
Canım kadın… Aslı Özgür Kaleminin gücü karşısında söyleyebileceğim tek bir söz bile bulamıyorum. Sevginin işlenmemiş, en saf hâli kelimelere dökülmüş adeta. Her mısrada biraz hüzün, biraz keder, biraz da burukluk var. Aşkın en temiz hâli ince ince işlenmiş.
Bu kitapta biraz sen, biraz ben, biraz da biz varız. Hepimizin hayatına bir yerinden dokunan satırlar mevcut. Şiir severlerin bu doyumsuz eseri mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum.
Daima sevgiyle kalın. :)Siyah Gözlerin İzinde:
Kreatif olarak bizler, bu eseri bir "gönül kitabı" olarak kabul ediyor ve her mısrasında kendimizden bir iz, her kıtasında geleceğe dair bir umut buluyoruz.
" 
Siyah Gözlerine Beni de Götür ", kelimelerin vav gibi büküldüğü, gönlün ise elif gibi dimdik durduğu bir aşk atlasıdır. Bu eseri okumak, bir kütüphanenin tozlu rafları arasında kaybolmak değil, bir gülşene girip en siyah gülün kokusunda mest olmaktır. Bu kitap, kalbin kendine yazdığı bir itiraftır. İnsan, ancak kendinden geçince o siyahın içinde uyanabilir.Kreatif Şiir
Kreatif olarak bizler, bu eseri bir "gönül kitabı" olarak kabul ediyor ve her mısrasında kendimizden bir iz, her kıtasında geleceğe dair bir umut buluyoruz.
" Siyah Gözlerine Beni de Götür ", kelimelerin vav gibi büküldüğü, gönlün ise elif gibi dimdik durduğu bir aşk atlasıdır. Bu eseri okumak, bir kütüphanenin tozlu rafları arasında kaybolmak değil, bir gülşene girip en siyah gülün kokusunda mest olmaktır. Bu kitap, kalbin kendine yazdığı bir itiraftır. İnsan, ancak kendinden geçince o siyahın içinde uyanabilir.
Puan vermedi·459 syf.·
2026 5. kitabı
Slmlar….
Bu adamın bir çok kitabını okumuş biri olarak en beğendiğim kitapları şimdiye kadar Sisle Gelen Yolcu ve Leyleklerin Uçuşu olmuştur…
Bu kitabı da öyle vav diye etkilemedi.. Kadın karakterimiz güçlü bir karakter.. Tamamen rastlantı sonucu incelediği davanın katilinin farkına varıp peşine düşmesini konu alan kitabımız.. Çeşitli olaylar sonucunda katili elinden kıl payı kaçırınca bulduğu ip uçları sayesinde ülkelerce peşine düşer.. Hatta görevden alınır ama bağımsız olarak davayı sürdürür ve ülkeler boyu bir adamın peşinden gider.. Bu olayı pek anlamlandıramasamda ne yapacak diye okumuş bulundum.. Yanındaki psikoloğu söylemiyorum bile.. ( Olayın çoğu ona bağlıymış aslında bunu sonradan anlıyoruz.. Yani bitime 5 sayfa kala :)) Çanta gibi her yere taşıdı adamı.. Artık bir objeden farkı kalmamıştı onun da gözünde, çünkü “o olmadan gidemem” falan demeye başlamıştı..
Ben çok aman aman okumadım.. Hatta sıkıldığım yerler oldu.. Bazı şeyleri tahmin etmiştim.. Tahmin edemediğim yerleri de varmış dedim.. Ama bunu son 5 sayfada diyoruz arkadaşlar.. O zamana kadar beklemeniz gerekiyor.. Son 2 sayfada da adrenalinimiz de azıcık artıyor.. Onun haricinde durgun ilerleyen bir kitaptı benim için.. Buraya kadar okuduysanız.. Teşekkürler.. Yeni maceralarda görüşmek üzere…
Bu kitap, aşkın sadece iki kişi arasındaki bir çekim değil, aynı zamanda bir "vav" gibi eğilip "elif" gibi dosdoğru kalma mücadelesi olduğunu anlatıyor. Hikmet Anıl Öztekin, beşeri aşkın içindeki o ilahi tınıyı yakalamaya çalışırken, okuru çay kokulu, huzurlu ve edebi bir yolculuğa çıkarıyor.
Kitabın dili oldukça naif ve samimi. Yazar, modern zamanın hırçın sevdalarına inat; sadakati, duayı ve sabrı aşkın merkezine koyuyor. Her sayfada yer alan kısa ama derin anlamlar içeren aforizmalar, okura bir teslimiyet hali aşılıyor. "Sevmek; bir başkasının hayatını güzelleştirmektir" mesajını veren eser, sadece bir şiir-deneme kitabı değil, aynı zamanda bir gönül terbiyesi rehberi niteliğinde. Özellikle manevi derinliği olan metinleri ve temiz sevdaları özleyenlerin defalarca okuyacağı bir başucu kitabı.
