Hâris b. Hişam şöyle diyor: "Rasulullah (s.a.v.)'e görünmekten utanıyordum. Çünkü şimdiye kadar beni her yerde müşriklerle beraber gördüğünü düşünüyordum. Sonra onun merhametini düşündüm ve mescidin içinde bulunduğu bir sırada yanına gittim. Beni güleryüzle karşıladı, yanına varıncaya kadar da bekledi. Selam verdim ve şehadet getirdim. Şöyle buyurdular: 'Allah’a hamdolsun ki seni hidâyete erdirdi. Senin gibi bir insan İslâm'ı nasıl tanımaz?' Andolsun ki İslâm tanınmayacak gibi değildir."