Merhaba kitap dostlarım.
Bugün sizlere okurken bana huzur veren, sıcacık atmosferiyle kalbime dokunan Elzem ile geldim.
Bazı kitaplar büyük olaylarla değil, hissettirdiği duygularla unutulmaz olur. Elzem de benim için tam olarak öyleydi.
Leyla'nın hayatı fedakârlıklarla örülmüş bir hayat.Yaşadığı kaybın ardından ailesi için kendi isteklerini geri plana atarken,bir yandan da güçlü kalmaya çalışıyor.Tam da bu noktada hikâyeye dahil olan Akın,sadece bir aşk karakteri değil;sabrı,anlayışı ve desteğiyle Leyla'nın yanında duran bir yol arkadaşı oluyor.
Kitapta en çok sevdiğim şeylerden biri karakterlerin birbirlerini değiştirmeye çalışmadan sevmeleriydi.Aralarındaki bağ yavaş yavaş kurulurken okuyucu olarak o gelişime tanıklık etmek oldukça keyifliydi.
Bunun yanında hikâyenin arka planında işlenen aile ilişkileri,komşuluk bağları ve mahalle kültürü kitaba ayrı bir samimiyet katmış. Kendimi bazen o mahallenin bir sakini gibi hissettim;kah gülümsedim kah duygulandım.
Yazarın sade ve akıcı anlatımı sayesinde sayfalar su gibi akıp geçti.Gereksiz drama boğulmayan,duygusunu dozunda veren hikâyesiyle beni içine çekmeyi başardı.
Ve final...Kitabı bitirdiğimde içimde tatlı bir mutluluk vardı.Karakterlerin çıktıkları yolculuğun sonunda yüzlerinin gülmesi,benim de kitabı huzurlu bir tebessümle kapatmama neden oldu.
Eğer sevginin, anlayışın ve aile sıcaklığının ön planda olduğu;sizi yormadan kalbinize dokunacak bir hikâye arıyorsanız,Elzem'e mutlaka bir şans vermelisiniz.
Freida McFadden’nın en az şaşırtıcı, en şoke etmeyen kitabıydı şu ana kadar okuduklarımın arasında. Ya da tarzına alıştığımdan mıdır acaba?
Bu yazarı okuma sebeplerimden biri çabuk okunuyor oluşu. Gündelik hayattan zihnimi çok net şekilde uzaklaştırabiliyor. Gerginlik ve heyecan hissini yüksek seviyelerde hissettirebiliyor. Kısaca kalemini seviyorum.
Konusuna gelirsek, 11 yaşında yaşadığı evde babasının ve dolaylı yoldan annesinin psikolojik şiddetine maruz kalan Nora Davis’in hem geçmişini hem bugününü okuyoruz. Yine kitaptaki bütün karakterlerden şüphe eder oluyorsunuz. Brady, Philip ve hatta Nora’nın kendisinden bile… Final kısmı ise yine beklenildiği üzere şaşırtıcı ve ters köşeye yer veren bir son olmuş. Ama tempo diğer kitaplarına göre daha düşüktü, bir Hizmetçi serisinin yanında solda sıfır kalacak kadar. Yine de çıtır çerez okunacak türde bir eser.
Yazarın kendine has bir kitlesi oluşmuş durumda halihazırda zaten, kafa dağıtmak isteyenler için ve Freida ne yazsa okurum diyenler için öneririm .
Reklam
Öncelikle ilk defa bir kitap hakkında inceleme yazıyorum hatalarım olabilir, öğrenciyim
Kitaba çok büyük bir önyargı ile başlamıştım, yazarın başta Zehra'nın "acımasızlığına" sonra da babasının bu yaptıklarına nasıl bir sebep bulacağını merakla bekledim. Zehra'nın acımasızlığı kulağa pek hoş gelmese de memuriyetindeki başarısının en büyük sebebi belki de buydu. Belki de hayatta kalmak için gerekli buluyordu bilemiyorum.
Zehra'nın babası hakkında bildiği şeyleri okuduğumda ben de pek tabii nefret ve kin besledim, asla bu olanlara bir açıklama düşünemedim. 'Adam basbaya kötü biri' dedim sürekli kendi kendime ama yazar o kadar güzel yazmış ki romanı,sanki kendi günlüğümü okur gibi empati kurdum. Genç bir gül fidanın soluşunu izler gibi okudum Mürşit Efendi'nin hikayesini. Gül fidanı diyorum çünkü öksüz-yetim olarak büyüyüp son derece çalışkan ve etik ilkelerine bağlı birinin çöküşünü okudum. Çöküşü mutlak olabilir aslında çünkü sadece çocukluk ve evlilik hayatı değil meslek hayatı da zorluklarla dolu geçmiş biriydi Mürşit Efendi, belki de onun yazgısı böyleydi zordu. Kimi zaman meslektaşlarının ahlaksızlığı kimi zaman kanun- vicdan çatışması.
Kanun ile vicdanın çatıştığı yerleri okurken Sabahattin Ali'nin hikayelerinden birini okuyor gibi oldum, ortada bir hüzün vardı ama çaresi yoktu... Her gün evinin önünden küçük çocuk cesedi geçiyor ve sürekli kendini suçlu bulup bir çözüm arıyordu ama tek çözüm yolu da sorunu çözemeden işini kaybetmek gibi sonuçlar getiriyordu.
Kitabı okurken sürekli bir çıkış yolu aradım kafamda,aslında bu durumdan şu şekilde kurtulunabilir şu şekilde her şey farklı olabilirdi diye ama bir şeyin olacağı varsa her türlü oluyor farklı seçenekler belki anlık rahatlama yaşatabilir ama final her türlü belli gibi. Ne çok isterdim Mürşit Efendi'nin,
Kitap, gizemli olayları ve merak uyandıran konusu sayesinde sonuna kadar dikkatimi çekmeyi başardı. Olayların çözülme süreci oldukça akıcıydı ve karakterler hikayeye ayrı bir renk katıyordu.
Kitap boyunca suçlunun kim olduğunu tahmin etmeye çalıştım ancak yazarın kullandığı ipuçları ve olay örgüsü beni birkaç kez yanılttı. Bu da kitabı daha heyecanlı hale getirdi. Özellikle final bölümünde ortaya çıkan gerçekler beni şaşırttı. Genel olarak polisiye ve dedektiflik hikayelerini sevenler için keyifle okunabilecek bir kitap.
Unutulmuş Kuşlar Göğü 3 / Kübra Kiraz Berk
"Bin kez var olsam, bin kez Rans beni bulurdu.
Bin kez Evera olsam, bin kez Rans'ın olurdum."
Merhaabalar, bugün biraz içim buruk geldim. Seri kitapları okumayı evet çok seviyorum ama final kitabında içim parça parça oluyor, karakterlerden hiç ayrılmak istemiyorum. Sizde benim gibi karakterlere böyle bağlanıyor musunuz?
Unutulmuş Kuşlar Göğü serisinin son kitabını bitirmiş bulunuyorum. Güzel bir yolculuk oldu benim için Rans'a Evera'ya oldukça alışmıştım. Özellikle Evera'nın her kitapta biraz daha güçlenmesini okumak beni çok keyiflendirdi. Kadın karakterlerin güçlenmesini okumak gibisi yok. Rans ise tam bir green flag bir karakterdi. Evera'yı beklemesi onun için mücadele etmesi ne bileyim işte okunası kıldı kitabı. Böyle kadınını koruyan erkekler bir adım önde biliyoruz. En azından benim için öyle olduğunu biliyorsunuz...
İlk iki kitapta da değindiğim gibi yazardan okuduğum ilk seriydi, daha önce kalemiyle tanışmamıştım. Evreni nasıldır acaba alışabilir miyim gibi düşüncelerim vardı ama alıştım. Yuva adıyla yaratılan bir düzen ve bu düzenin getirdiği sırlar kurguyu taşıdı diye düşünüyorum. Distopya okuyanlar bilir ki diğer kitaplardan ayrılan parçalar olması gerekiyor. Seride ise karşımıza elmas gen gibi diğer distopya kitaplarından ayrılan kısımlar vardı. Bir yerden sonra kurguya fantastik unsurlar girmesi tam benim sevdiğim tarz bir hareket. Fantastik severler bu kısımlara bayılacaktır.
Burada spoiler olabilir. Rans ve Evera'nın o finalinde hani Evera'nın son satırlarda gözünden bir yaş aktı ya valla ben de çok duygulandım. Tüylerim diken diken oldu. Bu ikilinin birlikte aynı pencereden bakması seri boyunca istediğim şeylerden birisiydi.
-Tamamlanmış Seri
-3 Kitap
- Distopya
Sina
Uzun bir maratonun ardından Sina serisinin üçüncü ve son kitabını da bitirmiş bulunuyorum. Benim için bu son cilt, ilk iki kitaptan biraz daha farklı bir kulvardaydı.
Dürüst olmak gerekirse, bu kitapta ana karakterimiz Sina’ya zaman zaman çok kızdım. Bazı anlardaki şımarık tavırları sabrımı biraz zorlasa da, hikayeyi tamamen sırtlayan ve okuma keyfini zirvede tutan kesinlikle yan karakterler oldu. Hülya ve Taylan ikilisini okumak çok keyifliydi; Özge ise enerjisiyle beni kitap boyunca en çok güldüren, sayfaları neşeyle çevirmemi sağlayan favori karakterim oldu.
Genel bir değerlendirme yapmam gerekirse; serinin özellikle ilk kitabı benim için çok ayrı ve büyüleyici bir yerdeydi. Son kitap beklentilerimin biraz altında, daha ortalama bir çizgide kalsa da bu yolculuğa çıktığım için hiç pişman değilim. Çünkü bu hikayeyi arkadaşlarımla eş zamanlı okumak, teoriler üretmek ve karakterleri beraber çekiştirmek bu deneyimi bambaşka bir keyfe dönüştürdü.
Reklam
Reklam