Sema Özalp
@vebsensem
Önce kendin, sonrası sonra.
20 Ağustos 2000
15 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Deliricem bu nasıl güzel bir kafa ya :) Aylinciğim sayesinde hayattaki her şeyle dalga geçesim var. Bunu yapmaya başladığımdan beri çoğunlukla içimden bazen de tutamayıp kendimi dışımdan gülüyorum dalga geçtiklerime :)) Aylin Balboa'nın edebiyatı mizahlı bir yara bandı. Kırılganlıklara bire bir. Üstelik kitabın içeriği derin konular. Hastalıkları, ölümleri, ayrılıkları, varoluşsal sancıları bile okurken eğlenir mi insan. Öyle ama:) Duygusuz falan yapmıyor kitap merak etmeyin sadece kaskatı şu hayatın gülme kaslarını çalıştırıyor. Hayata benzemeyelim diye bizi de yeterli düzeyde gülümsetiyor <3 İyi ki denk geldik sana Aylin Balboa
Reklam
Ne iyi geldin ! solmaya yüz tutmuş çiçeklerimi suladın güzel kitap.
Hepimiz hayatta bir şeyleri kaybetmişizdir. Belki bir insanı belki küçükken en sevdiğimiz oyuncağı belki bir duyguyu. Kayıp dediğimiz o tek kelimeye neler neler sığdırılır.. Bu kitabı okuduktan sonra Her kaybettiğimize bir ilan mı basıcaz yahu ? Diye düşündüm. Kayıp ilanlarıyla dolu tozlu bir raf olmaz mı o zaman kalbimiz. Bir şeyi kaybettiysek ya da birini ya da biz kaybedildiysek her neyse işte gözden akıp giden yaşlar, yıllarca tutulan yaslar göğsümüzdeki çiçekleri soldurmayacak mı ? Bir şeylerin kaybedilmesi gerekiyordur belki de. Bu duygu her ne kadar güneşsiz, susuz bıraksa da çiçekleri, kaybın öğretici, yeniliklere alan açan bir yönü var Bu kitap bizlere solmuş çiçeklere bakakalmamayı öğretirken toprağın altında yeşermeyi bekleyen tohumlar olduğunu hatırlatıyor.
Yas tutan gönüllere ( kurumaya yüz tutmuş çiçeklere) su serpiyor.
Ha bir de kitabı okurken bir karavanla kendi başıma yola çıkasım geldi :')
Coğrafya Kederdir Kader Olduğu Kadar1000Kitap
Bir gazetecinin gözüyle merakla başladım kitaba ve bu merak zamanla bir huzursuzluğa dönüştü. Çünkü içine doğduğumuz bu acımasız ve adil olmayan hayatı ne kadar tanımak istersek o kadar inciniyor ve huzursuz oluyorduk. Ama bu huzursuzluk gerekliydi Tolstoy'un da dediği gibi yalnızca birer canlı olmadığımızı insan olabildiğimizi anlayabilmek için.
Mesleki olarak mı yoksa yalnızca kişisel bir ilgi mi bilemiyorum ama özellikle kesişimsel dezavantajlılığa yer verilmesi kitaba daha ilgili olmamı sağladı. Mesleki dili bir tarafa bırakıp şöyle ifade edeyim: Hem göçmen hem kadın hem yoksul hem de azınlık bir dine mensup olmak, bir insanın acılarının toplamını ifade ediyor. Daha da acısı ve bizi daha çok huzursuz hissettiren şey bu acıyı yaşatan aynı coğrafyada (Ortadoğu) yaşadığımız komşularımızdan başkası değil ne yazık ki. Müslümanız diye geçinen Ortadoğu henüz öğrenememiş ötekileştirmenin ne büyük günah olduğunu. Coğrafya kederdir kader olduğu kadar.
Yaşamak1000Kitap
Artık pilav kokusunu daha çok seviyorum <3
Bana okurken yaşadığımı hissettirdi çünkü yeri geldi gözlerim doldu yeri geldi yüzümde bir tebessüm belirdi, çoğu zaman yüreğim sızladı, nadiren de umuda tutundum. Kitap birçok yası barındırarak yaşamı sorgulatıyor bizlere. Çünkü öyle bir yoksulluk var ki gidenler için ölüm daha mı iyiydi diye sormadan geri duramıyorsunuz. Tabi yoksulluğa rağmen yaşamaya çalışmak bence en erdemli ve güçlü yaşama biçimidir.Kahramanların yaşadığı yoksulluk ve acıya rağmen hayatın küçük detaylarında bir mutluluk sığınağı olduğunu anlatan bu harika kitabı okurken sanki o köyde bir komşuymuşsunuz ve bütün bu yaşama dair mücadele gözlerinizin önünde oluyormuş gibi hissediyorsunuz. Hayatın kıyısında açlığın sınırında yaşamın tam ortasında duran bu ailenin hikayesi özel bir yer edindi yüreğimde.
Genç Werther'in Acıları
(Spoiler)
"Genç Werther’in Acıları" kitabını biraz önce bitirdim. Boğazımda sıkı bir düğüm hissediyorum sanki o düğüm çözülse gözyaşlarım satırlara karışacak, Werther’in acılarını paylaşacaktım. Kitap üzerine incelemeyi yazmaya başlarken No Clear Mind’ ın “a new sun” şarkısını açtım. Çünkü bu şarkı benim için acının melodiyle vücut bulmuş hali gibi. Kitabı okurken ilk kez bir şey denemek istedim: Werther’in acılarıyla özdeşleştirdiğim bazı müziklerle okudum kitabı. Normalde odaklanma problemi yaşayan biriyken müzikle daha iyi odaklanabildim. No Clear Mind’ın "dream is destiny" müziği eşliğinde kitabı okurken; Werther’in haykıramadığı aşkını, insanlara anlatamadığı iç dünyasını hissettim. Max Richter’in " sunlight " müziği eşliğinde kitabı okurken; Werther’in hayatına anlamlı bir pencereden bakmaya çalışırken anlam veremediği tezatlıklarla dolu hüzünlerini hissettim: “Böyle mi olacaktı, insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?” "On the nature of daylight" müziğinde ise; Werther’in içindeki tarifsiz boşluğun derinliğini hissettim. Çünkü Werther, dünyanın hassas kalpler için bir cehennem olduğunu anladığında hissetmeye başlamıştı bu derin boşluğu: "İnsanların birbirleri için pek az şey ifade etmesi bende genellikle göğsümü parçalamak, beynimi dağıtmak isteği uyandırıyor. Ah karşımdakine geçiremediğim sevgi, sevinç, şefkat ve hazzı karşımdaki de bana sunamaz, tüm kalbim mutlulukla dolup taşsa bile, karşımda kılı kıpırdamadan duran soğuk birini mutlu edemem.” Diyebilirim ki Genç Werther’ in Acıları yalnızca kütüphanenizde duran bir kitap olarak kalmayacak. Çünkü kitabı yalnızca okumayacak tüm yüreğinizle hissedeceksiniz ve o acılardan, anlaşılma isteğinden, hayattaki tezatlıklardan, haykırılamayan duygulardan kendi
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024149,9bin okunma