gerçek değil düzme bir dünyaydı,
okuduğum bütün okullarda, önüme koyulan.
hayal gücümü harekete geçirmesem yıkılmıştım.
anlıyordum,
gök, elimden tutuyordu benim.
bir kuş ötecek şimdi... havada bir durgunluk,
mermeriyle konuşan açık kalmış bir musluk,
beyaz çiçeklerini tek tük düşüren kiraz.
bahar pınarlarından içime damlayan su,
bembeyaz çiçeklerin ıslak, temiz kokusu,
kış bitti... uzaklarda ilk ümitler gibi yaz...