Burak
@vecdebi
Nihayet Yeniçeri!.. Hudutta düşmanına mağlûp, içeride milletine galip, bütün içtimaî alâkalardan âzade, öz vatanının işgalcisi, tek dayanağı ham kuvvetten ibaret, hain ve rezil fikirsizlik ejderi... Bir zamanlar dünyanın en büyük ve en nizamlı ordusunu heykelleştirmiş olan Yeniçerinin, sonradan, dünyanın en sefil ve denî şakîsi haline gelip, İkinci Mahmut tarafından, yuvasında top ateşiyle gebertilmesi, bize, Batılı ölçüde nizamî ve mutî orduyu kazandırdıysa da, Cumhuriyete kadar, millî idealin dimağ merkezine bağlı yumruk olmak haysiyetinde bir ordu yoğurabilmemize imkân vermedi. Zaten Tanzimatla başlayan maymunvâri Batı taklitçiliği cereyanı böyle bir ideal ve onun koruyucusu bir orduya mutlak engeldi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·159 syf.·
4 günde okudu
·2022 42. kitabı
Memleket ağaçtan yana her gün biraz daha kelliğe giderken, ahmaktan yana, ortalığı güneş sızmaz ormanlar kaplıyor. "Budalaların sayısı nâmütenahidir!" diyen (Fenelon), hesabını acaba hangi memlekete göre yaptı? Bu feci hakikate, politika çerçevesindeki bazı simalar senet makamında... İdrak o türlü düşmüştür ki, artık onun köklere işleyici mücerred soyundan hiçbir iz kalmamış, beş hasseye hitap edici müşahhas cinsinden ve sefil bir açıkgözlük insiyakından başka ortada tek kıymet görünmez olmuştur. Bu sefil açıkgözlük, "gemisini kurtaran, kaptan" hesabı, tamamiyle ferdîdir. Fertler arasında da birbirlerine karşıdır; siyasî ve içtimaî plândaysa müşahhas açıkgözlükten bile eser yoktur. Şaşkınlık, kekemelik, dili ve eli tutukluk, umumî vasıf...
Tohumu mazide atılan fesad, Türk bünyesini çürütme eserini son devrelerde tamamlamıştır. Acaba 50 yıl sonra da bugün öyle mi görülecektir? Hayır! Eğer bu gidiş devam ederse 50 yıl sonra ruh ve ahlâk diye bir mefhum da kalmayacak, aradaki nisbet ve kıyas râbıtaları ortadan kalkacak, her şey tabiîleşecek, aslîleşecek ve o zaman ahlâktan dem vurmak, azgınlık mevsimlerinde köpeklere alenen çiftleşmenin ayıbını ihtar etmek gibi bir abes olacaktır. Bugün bile, aşağı yukarı, o hâl başlamış değil midir?
İslâm adına güya fikir ileri süren bir takım yalak ve or***u tipler, düğün evlerindeki ziyafete dahil olmak için nüktedanlık taslayan ve sempatik görünme yolunu seçen şerefsizler gibi, televizyonda görünme ve lâik basında yer kaplama adına, "barış içinde bir arada yaşama" nanesini yemesinler... Kâfirle bir arada yaşama, ancak İslâm şemsiyesinin altında ona yer göstermekle mümkündür; herhangi bir lâik-demokratik şemsiyeyi kabul ederek, onun altında kâfirle bir arada yaşamak değil... Zaten bu şekil, küfrün hâkimiyeti ve müslümanların mahkûmiyetinin görüntüsüdür.
