Özel günler gelip geçiyor ama bazı şeyler hiç değişmiyor.
Yıl boyunca sevgiye, saygıya, ilgiye ve emeğe gereken değeri vermeyip; takvim belirli bir günü gösterdiğinde duygusal müzikler eşliğinde büyük söylemlere sarılan bir kitle var. Üstelik bunu samimiyetten çok görünürlük adına yapanların sayısı da az değil.
Elbette herkes kutlayabilir, duygularını ifade edebilir. Ancak sevgi, saygı ve vefa yalnızca belirli günlerde hatırlanıyorsa, ortada kutlanan şey duygular değil, çoğu zaman alışkanlık haline gelmiş bir gösteridir.
Özel günler insanların değerlerini hatırlatmak için vardır; onları bir günlüğüne var etmek için değil.
Kutlayın, paylaşın, hatırlayın… Ama duyguların kıymetini, ticaretin ve gösterişin gölgesinde kaybettirmeyin. Çünkü samimiyet sessizdir; abartıya ihtiyaç duymaz. (A.ka)
Ç𝙞𝙡𝙚 𝙀ş𝙞ğ𝙞𝙣𝙙𝙚 𝘽𝙞𝙧 𝘿𝙖ğ
(𝙈𝙪𝙝𝙖𝙢𝙢𝙚𝙙 𝘼𝙩𝙖𝙡𝙖𝙮)
İnsanın dünya sürgünü üç fasıldan ibarettir: Çocukluk, gençlik ve yaşlılık... Nihayetinde herkes Yaradan’a, yani asıl ait olduğu mutlak merkeze döner. Mesele, bu üç faslın takvimini nasıl doldurduğundur.
Bir erkek çocuk, evlenip baba olana kadar hayatın hamlığından geçer; o yollar zorluk ve meşakkattir. Fakat baba olmak, o çile eşiğinden atlamaktır. O eşikten sonra adam; gecenin ayazına, çölün sıcağına bakmadan, bıkmadan ve usanmadan rızık peşinde koşar. İşte 'baba', o rızkı hem ekmek hem de bir şeref bilip evladına taşıyandır.
Hayatın ağır yükünü omuzlarında sarsılmaz bir kale, dik bir dağ gibi taşıyan; geceyi gündüze rehin veren o büyük adama bir vefa borcum var: Ona sadece dünyalık bir mirasçı değil, ötelerde de alnını ak edecek 'Salih bir evlat' olabilmek...
Babalar Günün kutlu olsun, mekânın ebedî cennet olsun inşallah. Bu mukaddes yükü taşıyan tüm babaların gününü kutlar, hürmetle ellerinden öperim.
