insanoglunun istirabi kadar tabiî ne vardi! suurla var olmayi, gercekten var olmayi oduyordu. fakat insanoglu bununla kalmiyor, bu buyuk, degismez zaruriyetin yaninda kendi de yeni bastan talihler icat ediyordu. yasiyorum diye baska olumler yaratiyordu.
varda rowa ve bendeniz, defolu pelerin ve yamali taytlarimizla kose bucak macera ariyorduk. dukkan ise kimligimizi saklayan bir paravandi. gercekte kimdik biz? ikimiz de ailemizin yuz karasiydik. aksam yemegine 7 sene gecikmistik. kaderin kor kuryesi, siparislerimizi karistirmisti. ve mechule giden asansorde bas basa kalmistik