Fulya
@venus_juno
Şu anda okuduğu kitap
ASK
"aşk, akıl için bir sırrı kadim;
maşuk, aşık için bir ismi azim...
sekerat girdabındaki bir derviş gibi;
aşık, maşukun adını tespih eder de eder
ama ne içinde erir ne sonuna erer
ne onu geçer ne ondan geçer...
halkın gözünde değersiz bir derbeder,
akılsız bir meczuptur o
halbuki uçsuz bucaksız,
dipsiz kenarsız,
hadsiz hudutsuz bir alemde
mahpustur, mahkumdur, mahçuptur o;
kimse bilmez bilemez...
aşk, bir kemend-i esaret gibi görünür sana ama
aslında o madde-i manaya,
cesedi ruha,
aklı kalbe,
görüneni görünmeyene bağlayan bir mirac-ı hürriyettir...
bir yanın zelil olsa da
bir yanın azizdir.
bir yandan yaksa da aşk
bir yandan serindir.
tıpkı bir afyon-u manevi gibi
içine girmekle kalmaz iliklerine siner,
sonrası bir mevtanın sekerat hissizliği sanki
artık donsan da yansan da fark yok gibi...
hasılı kelam, aşk ilahtan insana lütfedilmiş bir haldir,
bunun üzerine söylenecek her söz
ne idüğü belirsiz bir kil-u kal'dir."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Din insanla kâimdir
Din ahkamını toplumun her kesimine tefsir edebilmek, tasavvuftan baska hiçbir ilme nasib olmamıştır. Her türlü ince zevk mahsülü sanat, hat, musiki, vs hep tasavvuf membalıdır. Din soyut birşey değildir. İnsanla kâimdir. Dini eziyet değil, bir zevk haline hangi ilim ve hangi kişi getirebiliyorsa ona sıkı sıkıya bağlanmak lazımdır.
İslam sufileri, Hz. Muhammed’in (SAV) hakikatinin patronaji altinda calisma yapar. Mevlanâ’nin pergel metaforunda, pergelin igneli ayagini sapladigi o sâbite kendi gelenegidir. Oradaki derinlesmesi onu evrensel bir Mevlana haline getirebilmistir. Yani evrenselligi elde edenlerin, baslangicta cok sıkı bir sekilde gelenegi izleyenler oldugunun altini cizmek gerekir. Baslangictaki eklektik ve sentetik olusumlar, “her gelenekten bal alma” egilimi, sonucta manevi dereceleri elde etmede problemler dogurabilmektedir.