Agalloch
@vergilius
• 𝖖𝖚𝖆𝖊𝖗𝖊𝖗𝖊 •
2000 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Kişi mekandan ziyade zamanda baki kalmak ister. Kalabalıkların yarattığı putlar kısa zamanda aynı kişiler tarafından yıkılır ve heykelleri kimsenin umrunda olmayarak kaidelerinin önüne düşer.
Agalloch
Bu alıntıda Kierkegaard'ın "kalabalık hakikatin karşısında tehlikelidir" fikri var. Biraz da Unamuno'nun ölümsüzlük özlemi. İnsan unutulmak istemez; fakat tarihte kalmak için kalabalıkların sevgisine güvenmek de boşunadır...
Reklam
Tek ortak bağı kendi “biz”liğinin üzerine kapanıp aidiyet yemini törenleri yapmak haline gelen, intikam peşinde bir linç güruhuna dönüşen bir toplumun, her şeyden önce toplum olma vasfı (“millet” de diyenler olabilir) tahrip olur.
Farfallina isimli okura yanıt verildi
Agalloch
Güzel düşünceleriniz kitabın kapsamını birebir özetliyor ve tamamen katıldığım, çok anlamlı fikirler. Yazarın ilk okuduğum kitabı 
Zamanın Kelimeleri 'ydi. Kelimelerin kitleleri hipnotize edici, yönlendirici tehlikeli gücünü bu kitabı okumadan önce fark edemediğim için oldukça üzüldüm. Türkiye'nin karanlık siyasal ve sosyolojik dönemlerine ışık tutan nadir yazarlardan. Karanlığın en koyu hale geldiği bu günlerde, önerdiğiniz kitabını da ilgiyle okuyacağımı düşünüyorum, teşekkürler...
Zamanın Kelimeleri 'ydi. Kelimelerin kitleleri hipnotize edici, yönlendirici tehlikeli gücünü bu kitabı okumadan önce fark edemediğim için oldukça üzüldüm. Türkiye'nin karanlık siyasal ve sosyolojik dönemlerine ışık tutan nadir yazarlardan. Karanlığın en koyu hale geldiği bu günlerde, önerdiğiniz kitabını da ilgiyle okuyacağımı düşünüyorum, teşekkürler...Sanat, kişinin kendi benine duyduğu şiddetli aşktır; bu "ben"in de inzivada ve yalnızlıkta aranması gerekir...
Sorel isimli okura yanıt verildi
Agalloch
Özgün olduğunda, sanatçının 'ben'ine yöneldiğinde mi; ortak duygulara, tutkulara hitap ederek genelleştiğinde mi hedefine ulaşmış olur? İkinci durumda metalaşma kaçınılmaz gibi duruyor. İlkinde sınırlı bir çevreye ulaşabilen (belki sadece sanatçının kendisine), unutulmaya mahkum... Her halükarda yitirilen zamanı anlamlı kılması, bana göre sanatın en büyük başarısı. O An'da zamanı durdurabilmesi: nunc stans (ebedi şimdi)...
Sanat, kişinin kendi benine duyduğu şiddetli aşktır; bu "ben"in de inzivada ve yalnızlıkta aranması gerekir...
Sorel isimli okura yanıt verildi
Agalloch
Sorel tam olarak öyle 😊Sanat, kişinin kendi benine duyduğu şiddetli aşktır; bu "ben"in de inzivada ve yalnızlıkta aranması gerekir...
Sorel isimli okura yanıt verildi
Agalloch
Alıntı henüz 21 yaşında iken öğretmenine yazdığı bir mektuptan. Birkaç arkadaşından beklediği desteği görememesi nedeniyle yalnızlaştığı bir döneme ait... Son zamanlarda "dayanışma" düşünün çöktüğünü de belirtmiş. İleri yaşlarda bu görüşü değişti mi bilmiyorum. Mimari eserlerinde topluluk için mücadelesi, değiştiğini düşündürebilir belki.