E
@verlustt
59 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Çünkü insan kendisi için yaşamıyor; yığınlar için yaşadığını sanan, hiç yaşamıyor- geriye, bir iğne iplikle peşinizden koşturan birkaç kişi kalabiliyor ancak.
Reklam
İnsanları sevmemeye başladı mı insan, insan gibi yaşamayı da sevmemeye başlıyor, insan gibi çalışmayı, kazanmayı, yemeyi, içmeyi, sevişmeyi, ölmeyi.
Artık sesini duymayacağım. Olduğum kadını, bir zamanlar olduğum çocukla bir araya getiren onun sesi, sözleri, elleri, tavırları gülüşü ve yürüyüşüydü. Geldiğim dünyayla aramdaki son bağ da koptu.
En büyük arzusu, bana kendisinin vaktiyle sahip olmadığı şeyleri vermekti. Ama bu onun için böyle çok çaba, para konusunda öyle çok endişe ve çocukların mutluluğuna odaklanan bakış açısı kendi eğitimine kıyasla öyle farklı bir yaklaşımdı ki şunları söylemekten kendini alamazdı: “Bize pahalıya mal oluyorsun,” ya da “Sahip olduğun şeylere rağmen hâlâ mutlu değilsin!”
Annem hakkında yazıyorum çünkü onu dünyaya getirme sırası sanırım bende.
Reklam