Vᴇʀo
@verokutuk
İ͏k͏i ö͏m͏rü͏m ͏o͏l͏s͏u͏n ͏i͏s͏t͏e͏r͏d͏i͏m; ͏b͏i͏r͏i ͏o͏k͏u͏m͏a͏k, ͏d͏iğ͏e͏r͏i ͏y͏aş͏a͏m͏a͏k ͏iç͏i͏n..
#121894317 #126605266
50 kütüphaneci puanı
990 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Merhabalar, uzun zamandan sonra çok çok severek okuduğum bir kitap incelemesini yazıyorum.
Güneşi uyandıralım Şeker Portakalı'nın devamı ancak ona kıyasla az bilinen bir kitap.
Bir önceki romanda çocuk olan Zeze'nin burada yavaş yavaş büyüdüğüne tanık oluyorsunuz. Düşündüklerini, hissettiklerini, kafasında kurduğu planları, maceralarını okudukça hayal gücüne hayran kalıyorsunuz.
Ama ne yazık ki Zeze aradığı sevgi ve şefkati burada da bulamıyor. Sevgiyi kendi hayal dünyasında kendi yarattığı karakterlerde bulmaya çalışıyor. Gittikçe çocuk saflığını kaybediyor belki ama bir yandan hayatı öğreniyor.
Hüzün ve umudun bir arada olduğu kitabın anlatımı o kadar samimi ve içtenki sanki ailemden birisi gibi. Ah Zeze, nasıl da yer edindin yüreğimde. İçimden Zeze’ye sarılmak geldi kitaptaki çoğu yerde. Çocukların neler düşündüğünü neler hissettiği unutuyoruz çoğu zaman. Onları en güzel duygudan, sevgiden mahrum bırakıyoruz.
Bundandır bazen gözlerim dola dola bazende güle güle okudum. Her kitapta rastlayamadığım nadir bir duygu bu.
Eğer Şeker Portakalını okuduysanız, herkesin kendinden bir şeyler bulacağını düşündüğüm bu romanı da mutlaka okuyun, devamı eksik kalmasın ki sizde Güneşi Uyandırın. :)
Reklam
'Bir grup çocuk ıssız adaya düşerse ne olur?' konulu sade, anlaşılır dille yazılmış bir eser. Kitap küçükler için yazılmış bir öykü gibi görünsede aslında hiçte öyle değil. Altında çok daha derin bir anlam yatıyor.
Kitabın başlangıcında bir cennet olan bu güzel ada bir yangın yerine dönüyor. Bunun sebebi de çocukları kötülük yapmaya iten doğası oluyor. Kendi çocukluğuna veya yakından tanıdığı çocuklara duygusallıktan arınmış gerçekçi bir gözle bakabilirsek çocukların gerçekte küçük birer melek değil, tıpkı yetişkinler gibi birer insan olduğunun farkına varırız. Yazar bunu yansıtmak için çocukların, büyüklerin olmadığı bir dünyada nasıl gerçek kimliklerine bürünebildiklerini göstermiş. İnsanın büyük, küçük farketmez tümüyle dış dünyalarında da iç dünyalarında da iyiliğin ve kötülüğün bir arada bulunduğunu vurgulamış.
Sonunda kötülük ve iyiligin mücadelesinde uygarlığın olması için iyilikten vazgeçmemenin ve kötülüğe direnmenin gerektiği anlaşılmış. Sizi masum çocuk algısını yıktıran bu kitapla baş başa bırakıyorum, iyi okumalar diliyorum :)
Dostoyevski'nin sürgün yıllarını anlattığı otobiyografik bir eser. Hayatı birde mahkumların gözünden görmemizi sağlamış. Öyle ki hapishanenin içinde nasıl ayrı bir yaşam olduğunu ve ne kadar farklı karakterde insanların mevcut olduğunu bize tanıtmış. Kitaptaki insanlara dair analizler ve olayların ona yaşattığı hisleri betimlemesi o kadar güzel ki sadece bir sayfasından 5-6 tane alıntı paylaştığımı hatırlıyorum.
Bazı okuyucular için tasvirleri biraz yorucu gelebilir. Ama ben Dostoyevski seven biri olarak zevkle okudum. Dostoyevski bence her insanın hayatının belli dönüm noktalarında okuması gereken yazarlardan biri. Okuyacaklara keyifli okumalar diliyorum.
Güzel bir alıntıyla da cümlemi noktalandırmak istiyorum;
"Herkes çok acımasızdı, içimi dökebileceğim
kimse yoktu. Bazen bir köşeye çekilir, içimi
çeke çeke ağlardım."
Fyodor Dostoyevski
Fyodor Dostoyevski
Kitabı bitirdikten sonra 'bir kitabında kötü olsun yahu Stefan dedim içimden :) Eminim bu kitabı değerlendiren daha profesyoneller vardır aramızda ama şunları söyleyebilirim;
Faşizmin insan ruhu üzerindeki baskısının sonuçlarını bariz bi şekilde alıyorsunuz kitaptan. İnsanın nasıl böylesine bir bunalıma itildigini bizzat hissediyorsunuz.
Eser, yazarın ölmeden hemen önce tamamladığı birkaç düzyazı metni imiş. Ve gerçekte Stefan Zweig'ın intihar mektubundaki 'ben her zamanki gibi sabırsızlığımla önden gidiyorum' cümlesini resmen ruhen bu kitaba yansıtmış. Bu da kitabı benim gözümde psikanaliz açısından daha da önemli kılıyor.
Stefan Zweig insanı yine en ince yerinden, yalnızlığından vuruyor. Bizlere de bu lezzeti tatmak kalıyor. Akıcı bir dille yazılmış, en fazla 2-3 günde bitirelebilicek bu eseri okuyun, okutturun. Keyifli okumalar :)
Satranç 
Stefan Zweig
Satranç Stefan Zweig
Yazarla tanıştıgım ilk kitap. Çok ince bir kitap olmasına rağmen verdiği mesaj son derece derin. Modern hayatta bilindik standartlara uymayıp farklı olmanız ( yani böceğe dönüşmeniz) toplum tarafından yadırganmanıza neden olur. Yalnızlaşırsınız, psikolojiniz alt üst olur. Eğer insanlara yardım etmeyi keserseniz, onların artık işine yaramazsanız önceden yaptığınız iyiliklerin, emeklerin hiçbir önemi kalmaz. Onların gözüne batarsınız, üstüne üslük onlara yük olmuş gibi hissedersiniz. Çünkü onlara faydanız dokunduğu sürece değerlisinizdir. Belkide hepimizin hayatında yaşadığı veya yaşayacağı güzel noktaya değinmiş, düşündürücü bir eser. Diğer Franz Kafka kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. Herkese iyi okumalar diliyorum :)
Reklam