Rina Kent den Güç Tahtı incelemesi
Yeni bir kitap ile geldim 
Güç Tahtı
Her sene nerdeyse Rina Kent dozunu almayı başarıyoruz. Ve bundan hiç şikayetçi değilim. Favori yazarlarımın ilk sırasında yer alıyor kendisi.
Yazarın yeni çıkmış olan serisi Taht ikilemesi. 2 kitaplık bir seri. Ve Ren yayınları çok sağolsun bizi hiç bekletmeden iki kitabını da aynı anda çıkarttılar. Darısı diğer serilerin de başına.
Arka Kapağı:
Ne gerekiyorsa yapmaya hazırdım.
Güçler çatıştığında..
Mafya dünyasında kadınlar hüküm sürmezdi.
Ben bu kuralın istisnasıydım.
Bu hayatı ben seçmemiştim, o beni seçmişti.
Koruyacağım bir mirasım, ele geçireceğim bir gücüm vardı ve kimse beni durduramayacaktı.
Başa geçmem için anlaşmalı bir evlilik yapmam gerekiyorsa yapacaktım.
Hesaba katmadığım şey, seçilmiş kocamın geçmişimden bir hayalet olmasıydı.
Kyle Hunter.
O bir zamanlar benim korumamdı, koruyucumdu.
Şimdiyse benim krallığımın peşindeydi.
Tahtın yolu dikenler, kan ve kayıplarla doluydu.
Kazanmak için her şeyi riske atacaktım.
Kalbim de dahil...
Güç Tahtı
Her sene nerdeyse Rina Kent dozunu almayı başarıyoruz. Ve bundan hiç şikayetçi değilim. Favori yazarlarımın ilk sırasında yer alıyor kendisi.
Yazarın yeni çıkmış olan serisi Taht ikilemesi. 2 kitaplık bir seri. Ve Ren yayınları çok sağolsun bizi hiç bekletmeden iki kitabını da aynı anda çıkarttılar. Darısı diğer serilerin de başına.
Arka Kapağı:
Ne gerekiyorsa yapmaya hazırdım.
Güçler çatıştığında..
Mafya dünyasında kadınlar hüküm sürmezdi.
Ben bu kuralın istisnasıydım.
Bu hayatı ben seçmemiştim, o beni seçmişti.
Koruyacağım bir mirasım, ele geçireceğim bir gücüm vardı ve kimse beni durduramayacaktı.
Başa geçmem için anlaşmalı bir evlilik yapmam gerekiyorsa yapacaktım.
Hesaba katmadığım şey, seçilmiş kocamın geçmişimden bir hayalet olmasıydı.
Kyle Hunter.
O bir zamanlar benim korumamdı, koruyucumdu.
Şimdiyse benim krallığımın peşindeydi.
Tahtın yolu dikenler, kan ve kayıplarla doluydu.
Kazanmak için her şeyi riske atacaktım.
Kalbim de dahil...
Zaman çarkı serisine inceleme yapmaya yeltenince Where do we begin diyor insan ister istemez. Kendi klasiğimle başlayayım.
Sürekli ama sürekli duyduğum, sosyal medyada hemen her fantastik eser seven kişinin nerdeyse LOTR'dan daha fazla zikrettiği, en iyiler listesinde sürekli ilk 3te gördüğüm, ilçedeki kütüphanede de oldukça hacimli ciltli serisine rastladığım, ama konusuyla alakalı en ufak bir spoilera bile maruz kalmadığım, acaba ne zaman okuyacağım diye merak edip bir yaz günü ansızın 15 kitabını da listeme ekleyip adeta "Riks budur" diyerek aldığım, sonrasında 25 30 kitap okuyup ısrarla başlamayı ertelediğim bu seriye Ahmet Şimşirgil'in Kayı serisini bitirdiğim 2026 yılının mart sonunda başlamak sonunda nasip oldu. Bu kadar hikayesi ve macerası olan bir serinin her kitabı için inceleme yazmak istiyorum umarım başarırım.
Öncelikle LOTR sevdiğim ama dilinin ağırlığından ötürü öbür fantastik eserlere de ihtiyatla yaklaşan biri olarak bu seride korktuğum başıma gelmedi, Jordan'ın dili LOTR'dan çok daha sade ve akıcı. Eser de olması gerektiği gibi olayların ortasından başlayıp bilmemiz gereken detayları yavaş yavaş veriyor. Evrene hakim olabilmek için benim gibi günde 80 sayfa okuyan biri için bile bayağı zorlayıcı oldu ve ilk günler 20 şer sayfa okudum. Bunun böyle gitmeyeceğini tabi ki de biliyordum ve bilgim arttıkça hikaye de akmaya başladı ve haftada nerdeyse 1 kitap bitiren ben puntosu da normalden küçük olan 700 sayfalık bu eseri 23 günde bitirebildim.
SPOİLERR
Şunu belirtmeden geçemeyeceğim LOTR serisine bayağı bir benzerlik var. Myrdall'lar bildiğimiz Yüzüktayfları, trolloclar(mübarek insan biraz adını değiştirseydin:) troller, Karanlık Efendi bildiğimiz Sauron'a çok benziyor. Hatta Melkor'la da benzerlik kurabiliriz. Elyas Machera'nın özellikle ilk zamanları
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
10/10
2026 13. kitabı
Daha önce İttihat ve Terakki Cemiyeti ile bu cemiyetin liderleri hakkında kitaplar okumuş ve bu kitaplarda kısmen de olsa Ermeni Tehciri hakkında bilgi edinmiştim. Daha detaylı bilgi edinmek için bu konuda mecliste yaptığı açıklamaların videolarını gördüğüm Yusuf Halaçoğlu'nun bu eserini okumak istedim.
Kitap, ilk olarak Türklerle Ermenilerin ilk karşılaştıkları dönem olan Selçukluların Anadolu'ya düzenledikleri ilk seferlerle başlıyor. Daha sonra yüzeysel bir şekilde Anadolu Selçuklu, Türk Beylikleri ve Osmanlı Devleti'nin kuruluş dönemlerinde Ermeni varlığı ve ilişkilerinden bahsediyor. 19. yüzyıl başlarına kadar bu dönemin hızlı ve yüzeysel bir şekilde geçilmesi ise bu döneme kadar Ermenilerin herhangi bir siyasi isyan veya taleplerinin olmaması olarak açıklanıyor.
Giriş bölümünün ardından 19. yüzyıl sonrası Batılı devletlerin Şark Meselesi ile Osmanlı Devleti bünyesinde bulunan Ermenileri kullanmak istemesiyle başlayan siyasi ve askeri olaylar detaylı bir şekilde ele alınıyor. Başta Ruslar ve İngilizler olmak üzere Batılı Devletlerin kışkırtmaları ile silahlanan Ermenilerin tehcire kadar giden süreci detaylı olarak açıklanıyor. Dernekleşime faaliyetleri, silahlı katliamlar, Osmanlı-Rus Savaşı'nda cephe gerisinde Türkleri katletme, Ruslara askeri ve kritik bilgiler aktarma gibi Ermenilerin ateşe barutla yaklaşan faaliyetlerinden bahsediliyor.
Sonraki bölümde 9 ay boyunca olayları itidalli bir şekilde çözmeye çalışan Osmanlı Devleti'nin savaşa girmenin de verdiği handikapla almış olduğu tehcir kararı detaylı bir şekilde ele alınıyor. Tehcirin kimlere ve nasıl uygulandığı, tehcirin nasıl gerçekleştiği, Ermenilerin hangi bölgelere sürüldüğü, tehcir esnasında yaşanan istenmeyen olaylar gibi birçok önemli bilgiye yer veriliyor.
Bana göre hataları, günahları olsa da
Kısa ve akıcı bir kitap. Kitabın en iyi tarafı “dopamin demleme” fikrini basit ama etkili şekilde anlatması. Yani dopamini anlık patlamalarla değil; erteleyerek, sadeleşerek ve küçük rutinlerle daha dengeli yaşamak. Sosyal medyayı azaltmak, tek işe odaklanmak, sıkılmaya izin vermek gibi öneriler bu yaklaşımın temelini oluşturuyor. Özellikle iki haz kaynağını aynı anda tüketmemek (örneğin yemek yerken video izlememek) gibi küçük ama etkili taktikler, şükretmenin huzurun dopamşine etkisi, püf noktalarıyla keyfi daha yoğun ve sürdürülebilir hale getirme fikrine dayanıyor.
Kitabın altını çizdiği önemli bir nokta da şu: dopaminde ne kadar dibe inersen, tekrar yükselmek o kadar uzun sürüyor ve süreç daha zorlayıcı hale geliyor. Yani sürekli yüksek uyarana maruz kalmak kısa vadede keyif verse de, sonrasında daha büyük bir boşluk, acı ve isteksizlik yaratıyor. Bağımlılıklar ve dopamin ilişkisini de bu kapsamda incelemiş yazar.
Derin bir bilimsel içerik sunmuyor ama farkındalık kazandırma konusunda başarılı. Okuyup geçilecek bir kitap değil; içinden en azından 1-2 alışkanlık çekip uygulandığında anlamlı hale gelecektir. Günümüz hayatında sürekli koşuyorum ama neden diyenlere özellikle tavsiyemdir.
Selam canlarım
Ben geldim ve bugün sizlere Amber Chen’in kaleminden Ejderhanın Düşüşü serisinin 2. ve final kitabı Kanlı Anka Kuşu ile geldim
Hemen kısaca serinin ilk kitabını hatırlayalım
İlk kitapta Ying, babasının intikamını almak için girdiği Mühendisler Loncası’nda bazı gerçeklerle yüzleşmiş, ardından her şeyi geride bırakıp evine dönmüştü. Ye Yang, Ying’in loncaya yeniden kabul edildiğini haber verse de Ying geri dönmemişti. Bu kitapta ise bu ayrılık devam ediyor. Ying, babasının en yakın arkadaşının oğlu ve aynı zamanda çocukluk arkadaşı olan Feng Kai ile nişanlanıyor ve onun yanına gidiyor. Ancak burada da yine rahat durmuyor çalışmalarına devam ediyor. Ta ki Feng Kai’nin ölümü her şeyi altüst edene kadar
Bu olaydan sonra Ye Yang, Ying’in yeniden dönmesini istiyor. Ying başta buna karşı çıksa da, Ye Yang ve loncada onun fikirlerine ihtiyaç duyduklarını söylüyorlar. Ve bir noktada Ying kendini, Ye Yang’la birlikte yeniden Fei’ye dönmüş halde buluyor. Ancak bu dönüşün onlara getireceği sürprizlerden, olaylardan ve zorluklardan tamamen habersizler
Öncelikle yine yazarın kaleminden başlamak istiyorum. Yazarın kalemini ilk kitapta gerçekten çok sevmiştim akıcı, sıkmayan ve içine çeken bir anlatımı vardı. İkinci kitapta da bu büyü aynen devam ediyordu. Okudukça okutan, kitabın içine çeken bir kalemi var. Kısacası Amber Chen’in kalemini yine çok sevdim
Kitaba gelecek olursak Bu kitapta Ying’i ilk kitaba göre çok daha güçlenmiş, kararlarını net veren ve bu kararların arkasında duran bir karakter olarak okuyoruz. Pes etmeyen, mücadeleden kaçmayan haliyle yine çok güçlüydü. Onun bu güçlü duruşuna bir kez daha hayran oldum Ye Yang’a ise Ying’le yaşadıkları ayrılığın ardından, onu affettirmek için her şeyi yapmaya hazır bir haldeydi. Çünkü onu bırakmak istemiyor.
Yazara Mektup
Bu kitabı iki kere okudum. O kadar beğendim o kadar etkisinde kaldım ki başucu kitabım olarak çekmecemde yerini aldı.
Evrim Kuran çok sık takip ettiğim ve başarılı bulduğum bir yazar bu kitaptan sonra ona bir mektup yazmaya niyetlendim.
Sevgili Evrim
Sana bu mektubu 'Cetvel' kitabında Tezer için yazmış olduğun yazıdan cesaret ederek yazıyorum. Seninle tanışmam çok uzak bir zamanda gerçekleşmedi bundan 4-5 yıl evvel zoom'dan konuk olarak katıldığın programda tanıdım. Ne işle meşgul olduğundan, hangi üniversitede, hangi bölüm okuduğundan tut yaşam öykünden derinlemesine bahsediyordun Evrim. Bu arada sana Evrim diyorum daha rahat, daha özgür ve birazda cüretkar konuşabilmek için. Çünkü sende bir parçamı gördüm insan aidiyet yakaladığı bir yerde pekâlâ biraz cürretkar olabiliyor bunun için bana kızmanı istemiyorum. Konuşma sırasında zihnime kazıdığım sözlerini yaşamın bir parçası haline geldi " Bizler kadınız tıpkı parmak izimiz gibi biriciğiz. Farklıyız ama aynı zamanda eşitsiz" demiştin. Bu sözlerden sonra senin için ayırdığım tükenmez bir kalem çıkarttım çekmecemin gözünden. Tükenmez kaleme 'tükenmez' denmesinin sebebi 2-3 kilometre uzunluğunda çizgi çizebildiğinden dolayımış ama bana 2-3 kilometre az geliyor artık seni okudukça, dinledikçe, gökteki yıldızın, denizdeki kumun tükenme ihtimali verebilen bir kaleme ihtiyaç duyuyorum Evrim.
Kendimi kazıyıp eldeki malzemeyle bir kadın inşa etme yolculuğuna başladığım bu yıllarda biraz yalnız, biraz da mutsuzum. Gül attığım nice sevdiklerim oldu karşılığında gül istemedim ama taşı da haketmedim nitekim bu taşlar ciğerimi bir çay bardağı gibi çatlattı. Tıpkı Nazım Hikmet'in "Bir Küvet Hikâyesi" şiirindeki şiirde Fahire Süleyman'a
"Mümkün mertebe yalansız gel
Yalan kuvvetliye söylenir ben kuvvetsizim" demesi gibi
Ben de