SUS.PUS.
@vesustuk
Şu anda okuduğu kitaplar
Bana hala bir masal borcu var. Ödesin! Ömrüm boyunca onu mu seveceğim?
Şiiri sevince şairi sevmek farz mıdır? Çünkü bence şairi sevmek haram olabilir. Çayı sevsem, şiiri sevsem, şairi sevmesem. Günaha girmek istemiyorum. İnanın! Bu şairler şiirleri gibi değiller. Mısraları kadar derin, mısraları kadar büyük, mısralar kadar yürekli. Gerci benim sevdiğim tüm şairler ölü. Birden aklıma düştü. Cahit Abi yaşasa, tanisam sever miydim mesela? Bilirsiniz ya işte. İnsanlar hep tanıştığınıza pişman ederler. Cahit Abi pişman etmezdi herhalde.
Tanıdığım bir şair vardı. Geçenlerde o da öldü. Sözleri çok zarifti.
Hala özlerim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Halbuki ben onu çok güzel severdim. Birakmadı seveyim. Gitmesin diye kuş olup yoluna konardım mesela, halini anlatsın diye omzuna yada. Ama o Serçe olayım da döktüğü kınkları toplayayım istedi.
Ekmekleri ufalardi iskelelerde, küçük kuşlar gelip toplardı. Hepsi kırıkları kendisi için döktügünü zannederlerdi. Yalan degildi. Cömert bir kalbi vardı. Tüm kuşlar tok uyusun isterdi. Onun da kusuru hep buydu belki. Merhamet! Kuşların büyük lokma yiyemeyecegini kal mi öğretmişler bu şaire anlamadır ki? Sanki bilmiyordu! Martılar kırıntıya minnet etmezdi.
Halbuki en çok şairler bilmeli; sevmek upuzun bir şiirdir. Kalple in yazılır. Kağıda geçirilmez. Gögüs kafesinde saklanır. Itina ile koru dok nur. Kimseye okutulmaz. Kimseyle paylaşılmaz. Inceliklerle örülür. var
Şair de bu ilmeği atmayacaksa ölsün o zaman. El Fatiha, Olümü ani oldu. Üzülmedim dersem yalan olur.
ilkesini düstur edinmiş gibi ateş almaya gelir, gider. Bir de baktım yolun yarısında kaçıp gitmiş. Birden şairin ölümü düştü içime.
Yine de dar sokak boyunca onu düşünmek güzeldi. Didem Ablanın bir mısrasını yazdim bir evin duvarına. "Ortam şiire acayip müsait efendimiz"
Puan vermedi·112 syf.·
2020 29. kitabı
Kaderine razı yaralı bir üveyik gibi sustum ve seyrettim hepsini, görünür yaralarını yalayarak iyi ettim de, görünmeyenlerin acısı ziftle kazındı beynime unutmadım,
hiçbir şeyi unutmadım lakin neyi değiştirebilirdim,
etim neydi benim budum ne...
