luna lovegood
@vetamay
null
null
null
31 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Büyülü gerçekçilik, gerçekliğe büyülü bir bakış anlamı taşır Franz Roh’a göre. Türünün en iyi örneği olarak Yüzyıllık Yalnızlık kitabı gösterilir. Yazar kitabı yazmak için söylenene göre 18 ay evde
Reklam
Bilmek ayrı, inanmak ayrı bir şey tabii ama bilmek inanmayı kuvvetlendiriyor mutlaka. Ahmet Hamdi Tanpınar’ın kalemini öğrenip bildikten sonra Edebiyata inanmamak imkansız. Bana göre bir kitabı
Sabahattin Ali benim için Türk Edebiyatı’nın baş tacıdır. Dili, anlattıkları okuyucuda büyük tesir uyandırır üstadın. Bu kitaptaki hikayelerinde de öfkesini, isyanını, acıyı, acımayı, hüznü, korkuyu, çaresizliği, insana dair insanın kendinde bulup da çıkaramadıklarını derinlemesine yüzümüze vuruşunu gördüm. Pekçok hikayeden oluşan bu kitapta özellikle “Kağnı, Kamyon, Apartman” hikayeleri muhakkak okunmalı çünkü okuyan da yalnızca okumakla kalmıyor; okuyucu bu hikayeleri görüyor, duyuyor, tadıp kokluyor. Huzurla yat sevgili Sabahattin Ali iyi ki vardın ve okuduklarımızla, kazandırdıklarınla hep iyi ki var olacaksın.
Öncelikle kitabı beğendiğimi belirteceğim ama kitabı harikulade bulabilecekken maalesef yalnızca beğendim. Bunda etkili olan iki önemli faktör var ki hemen değiniyorum bunlara. Yazarın kitabın sonlarına doğru dilindeki zenginliğinin yavaş yavaş ve yer yer erimesini gördüm. Yine yazarın kitabın sonlarına doğru erotizme bolca yer vermesini anlamlandıramadım. #spoiler!
Kitabın baş karakteri Bay Hel benim gözümde bir terminatör ki okuyan çoğu okur için de durum böyledir. Bay Hel’e antikahraman demem pek doğru olmasa da, soğuk kişilik yapısıyla okuyucunun canla başla seveceği türden birisi olduğunu da söylemek güç. Sanırım arada bir yerde duruyor adamımız. Hikayeye geçecek olursak Hel’in yani Nikko’nun küçüklüğünden Amerikalılarla çalıştığı döneme kadar her şey incelikle işlenmişken sonrasında işler paldır küldür ilerlemeye başlıyor. Kitapta Nikko’nun hayatıyla CIA arasındaki senaryo paralel bir şekilde işlenirken olay örgüsünü sinemada soluksuz bir film izler gibi müthiş bir seyir zevkiyle okudum. Karakterlerin buluştuğu, hikayelerin kesiştiği noktada ise kitaptan beklenilen yüksek gerilimli intikam alışverişini göremedim bu noktada yazar baştaki ustalığını konuşturup sürükleyici ve derin ifadelerini okuyucunun sırtına duygusal olarak yük edebilirdi ki ben bunun için can atıyordum. Sonuç olarak konusunu çok beğendim ( kaotik, politik gerçekçilik yönüyle okunmaya değer) Dil hakimiyeti güzel ama yer yer yazardan beklenmeyen basit diyaloglara rastlanılabiliyor. Mizahi yönüyle zaman zaman gülümseten, farklı bir kitaptı. Oldu bittiye getirilmesi de benim gözümde bir eksiklik olsa da kitabı okuduğum için mutluyum.
Balıkçının başıyla birlikte başım döndü ve midesiyle birlikte midem bulandı Orhan Veli'nin "Bir baş düşünürüm başımda,
Bir mide düşünürüm midemde,
Bir ayak düşünürüm ayağımda,
Ne haltedeceğimi bilemem dizelerindeki" baş da, mide de, ayak da balıkçıyla ikimizi bir etti.
