Oldukça cimri,insanlara karşı en küçük bir iyiliği bulunmayan Scrooge,bir akşam evine gittiğinde eski ortağının hayaletiyle karşılaşır. Hayalet ona üç hayaletin geleceğini ve kalan ömründe onu iyi bir insan yapmak için yönlendireceklerini söyler.
Hayaletler sırasıyla geçmişin,şimdinin ve geleceğin noellerinin hayaletleridir. Scrooge’a geçmişi,şimdiyi ve geleceği gösterirler. Şimdiye dek olduğu insanın kaç aileye zarar verdiğini hatta kendi sonunun da ne kadar kötü olacağını seyrettirirler ona.
Scrooge,bu üç hayaletin kendisine gösterdiği gelecekten ibret alıp iyi bir insan olur.
C.Dickens,yoksulluğu ve yoksulları tanıyan,içinde yaşadığı toplumu yansıtan büyük bir yazar. Harika bir kitap.
7/10
Zweıg ve yine hayatı anlamlandırma çabaları desek sanırım doğru olur. Yazarın hikâyelerinde bence bunu sıkça görüyoruz tabiki karakterler çok farkli noktalarda olsada bir gelişim gösteriyorlar. Benim sevdiğim ve keyif alarak okuduğun bir kitap oldu.
Virata adındaki adamın aslında vicdan mücadelesini okuyoruz . Virata herşeyi doğru yapmak istiyor bunun doğru yolununda insanları etkilememek olduğunu düşünüyor. Tabiki eylemsizliğinde bir eylem olduğunu unutuyor. Bizim toplumda üstlendiğimiz farklı rollerin yansıması şeklinde bir kaç rolde görüyoruz. İnsanların yaptığı hatta yapmadığı şeylerden de sorumlu olduğunu ve özgür insanın toplum var oldukça özgür olamayacağını bize gösteriyor . Asıl bilgelik sanırım bilge olmamakta.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Svayqin eserlerində heçbir yaziçida olmayan xsusi bir ruh var ve hikmetli sozlerle doludur
Bu Əsərdə insanın öz iradəsi ilə cəmiyyətin ondan gözlədikləri arasındakı qarşıdurma təsvir olunur.
Kitab Birinci Dünya Müharibəsi dövründə yaşayan gənc rəssam Ferdinandın daxili mübarizəsindən bəhs edir. O, müharibəyə getmək istəmir, lakin vətən, vicdan, qorxu və şəxsi azadlıq arasında seçim etmək məcburiyyətində qalır.Kitabda müharibənin insan psixologiyasına təsiri ön plandadir.
Raskolnikov = Kemal mi ?
Puan vermedi
Bazı kitaplar okunmaz, insanın içine yerleşir. Suç ve Ceza benim için de biraz böyle oldu. Raskolnikov'u okurken bir karakteri değil, modern insanın bölünmüş zihnini gördüm. Belki de bu yüzden zaman zaman kendimde de ona benzeyen taraflar buldum.
Raskolnikov'un asıl suçu baltayla işlediği cinayet değildir. Asıl suç, kendisini diğer insanlardan ayrı ve üstün görmeye başlamasıdır. O, aklıyla hayatı çözebileceğini sanır; fakat insan sadece akıldan ibaret değildir. Vicdan, hafıza, korku, yalnızlık ve merhamet de vardır. Dostoyevski'nin büyük başarısı burada ortaya çıkar: Cinayetin hikâyesini değil, vicdanın hikâyesini anlatır.
Kitap boyunca Raskolnikov'un zihninde dolaşırken şunu fark ettim: İnsan bazen yaptığı hatalar yüzünden değil, kendisinden kaçtığı için acı çeker. Ne kadar uzağa giderse gitsin, insan sonunda kendi vicdanının kapısını çalmak zorunda kalır.
Belki bu yüzden Raskolnikov bana yabancı gelmedi. Dünyaya karşı öfkesi, insanlardan uzaklaşması, sürekli düşünmesi, her şeyi sorgulaması ve bazen kendi zihninin mahkûmu olması... Bunlar çağımız insanının da yükleri. Onunla aramdaki fark, suçun büyüklüğünde değil; insanın kendi karanlığıyla yüzleşme biçiminde.
Dostoyevski bize şunu hatırlatıyor: İnsan bazen cezasını mahkemede değil, geceleri başını yastığa koyduğunda çeker. Çünkü vicdanın verdiği hüküm, hiçbir yargıcın vereceği cezadan daha ağır olabilir.
Kitabı bitirdiğimde aklımda şu düşünce kaldı:
"İnsan yaptığı kötülüklerle değil, onları haklı çıkarmaya çalıştığı anda kendini kaybetmeye başlar."
Kitabın en çarpıcı yanı, yazarın kendi ruhunu hiçbir teselliye ya da edebi maskeye sığınmadan, adeta yabancı bir cesedi inceler gibi soğukkanlı bir dürüstlükle ameliyat masasına yatırmış olmasıdır. Onun için yaşamak coşkulu bir varoluş sayılamaz her gün yeniden icra edilmesi gereken ağır, mekanik ve zoraki bir zanaattır. On beş yıl boyunca adım adım kendi intiharına yürüyen bir zihnin suskun tecrit halini ve modern dünyanın ortasındaki köksüzlüğünü bu kadar çıplak görebilmek, okurun sığınaklarını elinden alır.
Denizde fırtınaya yakalanmış bir gemide gibiydik
Merhaba arkadaşlar bu akşam size #puskin adlı yazardan #yüzbaşınınkızı adlı romanı yorumlamaya çalışacağım Bu roman 1836 yılında yayınlanan yüzbaşının kızı Rus edebiyatının en güçlü tarihi romanlarından biridir 18 yüzyılda çerice 2. Katerina döneminde yaşayan pugacev ayaklanması sonunda geçen Eser aşk sadakat Onur vicdan gibi temalara Harmanlar. Kitap 1773 yılındaki gerçek bir köylü isyanını anlatır. Puşkin Bu kitabı yazmadan önce arşivleri talan etmiş İsa'nın yaşadığı köyleri bizzat gezmiştir..
Gelelim kitaba;
Pyotr andreyich grinyov emekli bir askerin tek hayatta kaldığı çocuğudur.Pyotr 17 yaşına geldiğinde babası onu askerliğini yapması için oranburga gönderir oraya giderken yolda bir tipi çıkar ve yolunu kaybeder arabacı ile beraber. Fakat gizemli bir adamla karşılaşırlar ve o pyortra yolu gösterir buna ufak bir karşılık olarak tavşan kürkü ceketini hediye eder..
Belogorsk Kalesi, aslında etrafı çitlerle çevrili sakin bir köy gibidir. Kaleyi Yüzbaşı Mironov yönetmektedir. Grinyov, burada yüzbaşının kızı Masha’ya aşık olur. Ancak kalede görevli diğer bir subay olan Şvabrin de Masha’ya ilgilenmektedir. Şvabrin’in Masha hakkında ileri geri konuşması üzerine Grinyov onu düelloya davet eder ve yaralanır. Masha, iyileşme sürecinde Grinyov’a bakar ve ikili birbirlerine aşklarını ilan eder. Ancak Grinyov'un babası bu evliliğe onay vermez.
Sizce bu aşk burda biter mi?
Bu savaş hangi tarafa galip gelecektir??
#okudumbi̇tti̇
#puşkin
#yuzbasinin kizi
