Kısa bir hikayeyi uzatan fakat garip bir şekilde sıkmayan Dostoyevski ustalığı derim. Hani biri deseydi ki , böyle bir hikaye ama bu kadar uzun, muhtemelen okumazdım. Ama su gibi geçiyor.
Mutlu sonla biter diye tahmin ettim fakat her ne kadar mutlu sonla da bitse bana göre mutlu son değildi. Ailenin evlatlarını nasıl da böyle kolay unuttuklarına dönüşümden daha çok şaşırdım.