Zorlamayla 200 sayfa olacak olan kitabi, daha fazla zorlamayla 447 sayfaya cikaran, finalinde sevdigi kizi eliyle evlendiren gilliatt. Okumasi bir o kadar zordu.
Émile Zola’nın Rougon-Macquart destanının üçüncü kitabı Le Ventre de Paris (kelime anlamıyla Paris’in Karnı) adını taşır ve Paris’teki büyük pazar yerinin, sürgüne gönderildiği yurtdışından gizlice Fransa’ya dönen kaçak Florent’in gözlemleriyle yapılan tasviriyle başlar. Tehlikelerle dolu zorlu yolculuğunun ardından sabahın erken saatlerinde kendine gelmeye çalışan Florent, Paris’in dükkân sahiplerinin üreticiler tarafından arabalarla getirilen taze ürünleri teslim alışını izler. Bu bölüm, Paris gibi devasa bir şehrin nasıl beslendiğine dair etkileyici bir fikir verir; sanki doymak bilmez iştaha sahip dev bir canlı beslenmektedir.
Anlatı ilerledikçe Florent, sokakları dolduran sebzeler, meyveler ve diğer ürünlerle bunları teslim alan insanların oluşturduğu kalabalık yüzünden pazardan çıkmakta zorlanır. Sonunda bu sokaklardan kurtulmayı başarır ve eski bir tanıdığı olan Gavard ile karşılaşır. Gavard onu görünce büyük şaşkınlık yaşar, ardından Florent’i bir kasap dükkânına götürerek buranın Florent’in kardeşi Quenu ile eşi Lisa’ya ait olduğunu söyler.
Bu noktada Macquart ailesiyle bağlantı kurulur; çünkü Lisa, Antoine Macquart’ın en büyük kızıdır. Ayrıca Florent’in neden sürgüne gönderildiğini de öğreniriz. Florent bir cumhuriyetçidir ve İkinci İmparatorluk’u başlatan darbeyi takip eden günlerde (Zola’nın Rougon-Macquart dizisinin temel tarihsel arka planı) cinayet şüphesiyle tutuklanmış ve sürgüne gönderilmiştir.
Hikâye ilerledikçe Zola, İkinci İmparatorluk’un ilk yıllarında yaşayan Parislilerin başkalarından nefret etmek için ne kadar küçük ve önemsiz gerekçeler bulabildiklerini, hatta onları utandırmak ve sonunda zarar vermek için ne denli aşırı davranışlara başvurduklarını ayrıntılı biçimde anlatır.
Genel olarak bu serideki karakterler ne büyük kahramanlardır ne
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Victor Hugo'nun Bir İdam Mahkûmunun Son Günü romanı, yalnızca bir idam mahkûmunun son saatlerini değil, insan zihninin ölüm karşısındaki bakış açısını etkileyici bir şekilde gözler önüne seriyor. Kitap boyunca mahkûmun hangi suçu işlediğinin bilinçli olarak açıklanmaması, beni sürekli düşünmeye, dikkatimi odaklamaya yöneltti. Sürekli bu kadar kalemi güçlü biri nasıl bir suç işlemiş olabilir ki diye düşünmeden edemedim. En çok etkilendiğim nokta ise, böylesine büyük bir kriz ve ölüm korkusu yaşayan bir insanın düşüncelerini böylesine düzenli ve derin bir şekilde ifade edebilmesiydi. Victor Hugo, karakterinin zihnini öylesine güçlü yansıtmış ki, okurken yalnızca olayları değil, onun çaresizliğini ve iç hesaplaşmasını da hissettim. Kesinlikle tavsiyedir. 10/9
Ne kadar tezat düştüğüm durumlar olsada kitabı çok beğendim. Yazarın kitabın hiçbir noktasında suçlunun adını, suçunu, nasıl gözüktüğünü açıklamaması sizi o insanı insan olarak yargılamanıza zorluyor. Nitekim ben yazarın şuan aramızda olsa tekrar bu cezanın getirilmesini savunacak olduğunu düşünüyorum. Kendiside bir baba olarak küçük çocukların ne çektiklerini gördüğü zaman bence fikir ayrılığı yaşayacak.
Notre Dame’ın Kamburu, benim için ilk sayfalarda sabır isteyen bir eserdi. Victor Hugo’nun özellikle Paris’i ve Notre Dame Katedrali’ni uzun uzun betimlediği bölümler, hikâyenin akıcılığını zaman zaman yavaşlatıyor. Ancak bu kısmı geçtikten sonra karakterlerin çatışmaları ve olayların gelişimiyle birlikte kitap içine çekmeyi başarıyor.
Quasimodo, Esmeralda ve Claude Frollo’nun trajik hikâyeleri, dönemin toplumsal yapısını ve insan doğasının farklı yönlerini etkileyici bir şekilde yansıtıyor. Okuduğum en iyi klasik roman olduğunu söyleyemem; ancak güçlü karakterleri, duygusal atmosferi ve verdiği mesajlarla ortalamanın üzerinde, okunmayı hak eden bir eser olduğunu düşünüyorum.
Frankenstein
Frankenstein
İyi geceler hissedenler, şimdi de size #ürkünçhikayeler #maryshelley 'den #frankenstein kitabıyla geldim.
Victor Frankenstein'ın en büyük arzusu yaşamın nasıl başladığını keşfetmekti.
Şiddetli fırtınaların yaşandığı bir gece, binasına düşen bir yıldırım deneyinin canlanmasını sağlar.
Kitapta sadece bir kelimeyi sevmedim. O da bize ilerleyen zamanlarda ders vermek içinmiş, buna sevindim.
Kitap bize resmen ders veriyor.
"Çok merak cilde zarar" derler ya. Frankenstein, çok fazla merakı yüzünden başına bir şeyler geliyor.
Çalışıp çabalamasını takdir ettim ama bunun da aşırısının zarar olduğunu unutmamalıyız.
Her şeyin fazlası zarar. Bir yerde duymuştum: Bir şeyi değerinden fazla seversen zıddı olur diye. Bu eserde de böyle bir olay yaşıyoruz.
Ben sevdim. Farklı düşünceler ve farklı eserler okumak güzel. Çocuklar için de güzel bence. Ve sürekli unuttuğum bir şey var: Bilinmeyen kelimelerin anlamlarını yazmaları çok iyi olmuş çocuklar için. Aynı zamanda resimler de harikaydı. Bu, dahil son 5 kitap için geçerlidir.
Keyifli okumalar dilerim
Herkese bir ders olsun, kimse Tanrı gibi davranmaya kalkmamalı.
Frankenstein
İyi geceler hissedenler, şimdi de size #ürkünçhikayeler #maryshelley 'den #frankenstein kitabıyla geldim.
Victor Frankenstein'ın en büyük arzusu yaşamın nasıl başladığını keşfetmekti.
Şiddetli fırtınaların yaşandığı bir gece, binasına düşen bir yıldırım deneyinin canlanmasını sağlar.
Kitapta sadece bir kelimeyi sevmedim. O da bize ilerleyen zamanlarda ders vermek içinmiş, buna sevindim.
Kitap bize resmen ders veriyor.
"Çok merak cilde zarar" derler ya. Frankenstein, çok fazla merakı yüzünden başına bir şeyler geliyor.
Çalışıp çabalamasını takdir ettim ama bunun da aşırısının zarar olduğunu unutmamalıyız.
Her şeyin fazlası zarar. Bir yerde duymuştum: Bir şeyi değerinden fazla seversen zıddı olur diye. Bu eserde de böyle bir olay yaşıyoruz.
Ben sevdim. Farklı düşünceler ve farklı eserler okumak güzel. Çocuklar için de güzel bence. Ve sürekli unuttuğum bir şey var: Bilinmeyen kelimelerin anlamlarını yazmaları çok iyi olmuş çocuklar için. Aynı zamanda resimler de harikaydı. Bu, dahil son 5 kitap için geçerlidir.
Keyifli okumalar dilerim
Herkese bir ders olsun, kimse Tanrı gibi davranmaya kalkmamalı.