Ecco Homo, Nietzsche'den okuduğum ilk kitabıydı. Bu kitabı seçme amacım diğer kitapları için kapsamlı bir bilgi edinmek ve yazarımızı tanımak olmuştu ancak önden bir takım bilgilerim olmasına rağmen bu kadar Nietzsche'den tiksinti duyacağım aklıma hiç gelmemişti.
Kendini Tanrı gibi gösterdiği için mi, kadınlara yönelik bir tür aşağılık kompleksi olduğu için mi bilmiyorum ancak kullandığı üslup bu kitabında beni oldukça rahatsız etti söylemeliyim.
Ecco Homo'yu yaklaşık ortalarına doğru hayat görüşü aktarımı açısından beğenmiştim ancak sonradan kabalaşan üslubu bu iyi düşüncelerime çekiçle daldı demek bu kitap için oldukça manidar bir ifade olur. Çünkü 55. sayfadan sonra hep bir "ahlaka çekiçle daldım, felsefeye çekiçle daldım, şuna buna çekiçle daldım çünkü bunu yapabiliyorum" diye devam ediyor olması.
Son bir eleştiride daha bulunacak olursam; kitapta öyle bir anlatım var ki sanki Nietzsche'nin başka hiçbir yazısı başarıya ulaşmamış, kayda değer eseri veyahut düşüncesi yokmuş gibi iki satırda bir Böyle Buyurdu Zerdüşt kitabına atıfta bulunup duruyor. Bu da okurken bende "Hayatta tek bir şey başarmış başka da bir vasfı olmayıp kendini övüp duran aslında boş insanlar" kategorisine onu da koyacak olmama sebep oluyordu ki yukarıda da söz ettiğim üzere ben Nietzsche'yi biliyor ve onun übermensch (Üst İnsan) felsefesini bir ölçüde beğeniyorum.
Her paragrafı şöyle bir özetlersem eğer, bu denli felsefeyle hasır neşir olan bir adamın bu denli uç noktalarda aşağılık kompleksi olması beni oldukça hayal kırıklığına uğrattı.
Ecco HomoFriedrich Nietzsche