Benim zekâma ve yeteneklerime, hislerimden daha fazla değer veriyor oysa benim için asıl önemli olan hislerim. Gücümün, mutluluğumun ve kederimin tek kaynağı onlar. Sahip olduğum diğer tüm bilgileri başkaları da edinebilir ancak hislerim yalnızca bana aittir.
Anlayan şöyle der: “Anlamasaydım da ölecektim. Daha çok anlamak yormayacaktı tabutumu taşıyanların kollarını. Çünkü ne daha ağır oldum, ne daha büyük!” Ebeni ve ebenin... anlayabilmekteyim. Ne güzel!