Orman Matty’nin yolculuklarının masum ve gerekli olduğunun da farkındaydı. Sarmaşıklar asla ona doğru uzanmıyorlardı
hatta bazen ağaçlar sanki Matty’e yol açmak için hareket ediyor gibiydiler. Matty bir keresinde kör adama “ağaçlar beni seviyor “ diye böbürlenenmişti. Kahin ona katılıyordu “belki de ormanın sana ihtiyacı var “ diye yorumda bulunmuştu. Matty’e insanların da ihtiyacı vardı
What a thrill -
My thumb instead of an onion.
The top quite gone
Except for a sort of hinge
Of skin,
A flap like a hat,
Dead white.
Then that red plush.
Little pilgrim,
The Indian's axed your scalp.
Your turkey wattle
Carpet rolls
Straight from the heart.
I step on it,
Clutching my bottle
Of pink fizz. A celebration, this is.
Out of a gap
A million soldiers run,
Redcoats, every one.
Whose side are they on?
O my
Homunculus, I am ill.
I have taken a pill to kill
The thin
Papery feeling.
Üç dört yıl önce tıpatıp aynı konuda bir watty okumuştum hangisini daha çok sevdim bilmiyorum orda kız kardeşi yerine geçiyordu ama okul gibi bir yer için neyse ortalama işte