Dağa fazla yaklaşan gemilerin demir parçalarının hepsi birden sökülür, çivileri dağa uçarmış, zavallı acı çekenlerse, üst üste yığılan tahtaların arasında ezilirlermiş.
"o andan başlayarak güneş, ay ve yıldızlar huzurla varlıklarını sürdürebilirken, ben gece mi olmuş gündüz mü farkında bile değilim, gözüm dünyayı görmüyor."