"sorun yok," dedim.
...
"her şey yoluna girecek," dedim.
...
rahatlama -umut, herhangi bir şey- sonunda yüzünü aydınlattı. "sen-"
"evet, öyleyim," dedim bilmek istediği her neyse, olası tek cevabı buydu.
soğuk ay ışığının altında ona baktım; kırılgan, küçük ve korkmuştu. noel'den beri ona her baktığımda zihnimi ele geçiren binlerde soru karıştı, birleşti ve küçüldü, ta ki geriye yalnızca bir tanesi kalana dek.