📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
SPOİLER İÇERİR
Bu profilde ilk defa bir kitap hakkında inceleme yazıyorum. Nasıl başlayacağımı, nereden başlayacağımı ve ağlamadan nasıl devam ettireceğimi bilmiyorum ama yazma dürtümü bastıramadım.
Öncelikle, Dolunay umuduyla, hayattan vazgeçmeyişiyle ve inancıyla kesinlikle benim karakterime daha yakın birisi ama Çiçek…onu nasıl suçlayabilirim ki? Hayata bakış açımı değiştirdi, sokakta yürürken insanları özellikle çocukları daha dikkatli, daha anlamlı izlemeye başladım. Ya Çiçek onlardan birisiyse ve hiçbir şey yapamıyorsak diye düşünmeden edemiyorum. Hayatın, dünyanın adaletsizliğini, çaresizliği iliklerime kadar hissettim. Gücü olduğu halde susanları suçladığı için Çiçek’i nasıl suçlayabilirim ki? Ya da her parası olanı kötü sandığı için? Dünyadan tek bir iyilik görmemiş bir insanı, iyiliğe inanmak istemesine rağmen, içten içe iyilik yapmasına rağmen kötülük yapmadığına nasıl ikna edebilirsin ki?
Kitaba başlarken böyle biteceğini biliyordum, kurtulamayacağını biliyordum ama sonlara doğru yine de içimde bir umut yeşermişti. Ayza ile birbirlerine iyi geleceklerine o kadar inanmıştım ki. Çiçek olsa muhtemelen bana kızardı. “Benim sonum hikayenin başından belliydi, kendi kuruntularına inanman senin aptallığın” derdi. Böyle sert olduğu için ona kızamazdım, kırılamazdım da…
Diyecek çok şeyim var ama aslında hiçbir şeyim yok, sadece biraz Ayza hakkında konuşmak istiyorum.
Çiçek’i ne kadar seviyorsam Ayzayı da o kadar çok seviyorum.
Çiçekten hiç vazgeçmemesini seviyorum
Çiçeki hiç zorlamamasını seviyorum
Çiçeke oyun arkadaşı olmak istediği için seviyorum
Çiçeki hiç unutturmadığı için çok seviyorum.
Keşke böyle olmasaydı, keşke el ele bu kadar çok şey yapabilselerdi, keşke kasetin sonunda Çiçek de onun yanında olsaydı, keşke o çocuklar mektupları Çiçek’in mezarına değil de
“Bir düş çok fazla şeyi kaybetmene, çok şeyden fedakârlık etmene, çok dazla bedel ödemene neden oluyorsa o gerçekten ulaşmak istediğin bir düş müydü?”
“Hayat aslında insanların yokluğuyla zorlaşmıyor, onların eksikliğiyle zorlaşıyor.”
“Saatlerdir buradasın, çünkü kuleyi daha önce hiç görmedin ve senin için ilgi çekici olan manzaradan gözlerini alamıyorsun.”
“Elbette öyle”
“Bern de öyle yapıyorum, daha önce görmediğim ve benim için çok ilgi çekici olan manzaradan gözlerimi alamıyorum.”