Siyah, çamurun, doğurgan olanın, fikirlerin ekildiği temel maddenin rengidir. Ancak siyah, ölümün de rengidir, ışığın kararmasının da. Siyah, inişin rengidir. Siyah, daha önce bilmediğiniz bir şeyi hemen bileceğinize dair bir vaattir.
Kırmızı, feda edilmenin, öfkenin, cinayetin, eziyet edilip öldürülmenin rengidir. Ancak kırmızı, coşkulu hayatın, dinamik duyguların, canlılığın, eros’un ve arzunun rengidir.
Beyaz, yeni olanın, saf olanın, bozulmamış olanın rengidir. Temel beslenmenin, anne sütünün rengidir. Buna karşın, ölünün pembeliğini, yaşam gücünün kırmızılığını yitirmiş şeylerin de rengidir. Beyaz olduğunda her şey o an için tabula rasa’dır, üzerine hiçbir şey yazılmamıştır.