Benim sonum ne olacak? İnsanın geleceğinin böyle boşlukta, böyle muamma olması kadar kötü bir şey olabilir mi? Geçmiş ise sürekli korkuyla baktığım bir işkencehane. Başımdan geçen kötülükleri şöyle bir hatırlamak bile bugünümü zehir etmeye yetiyor.
Hayat, gün olur sıkıntılı geçer; zahmetler omuzlarımıza ağır bastığı zaman dünyadan soğuduğumuzu zannederiz ama bu geçici bir şeydir. Bir üzüntü anını bir keyifli dakika takip eder. İnsan her şeyi unutur. Zaten dünya kurulalı beri unutulmamış ne vardır ki?