Kitapta, siyah ve beyazların savaşının iki taraf için nasıl olduğundan nasıl ortaya çıktığından bahsediliyor. Böyle bir konunun mizahi bir şekilde yazılmış olması ilgimi çekti açıkçası.
Yıllar önce beyaz bir kadının iftirasıyla lince uğrayarak öldürülen siyahi çocuğun ruhunun intikam almaya geldiği bile düşünülüyor. Fakat kartopu etkisiyle cinayetler o kadar önü alınamaz boyuta geliyor ki kimse ne yapacağını bilemez duruma geliyor.
İsimlerin kurşun kalemle yazılarak, birer isim olmaktan daha fazla anlam ifade ettiğinin vurgulanması güzel bir ayrıntıydı bence. Ayrıca Trump için yazılanları oldukça cesur ve realist buldum. :)
Ek olarak siyah ve beyaz çatışması hakkında okuduğum en etkileyici kitaplardan biri Colson Whitehead- Yeraltı Demiryolu idi. Şiddetle tavsiye ediyorum.
Nickel Çocukları
Nickel Çocukları’nı bitirdiğimde uzun süre kitabın kapağına bakakaldım. Bazı kitaplar okunup biter, bazılarıysa son sayfadan sonra insanın içinde yaşamaya devam eder. Nickel Çocukları bende tam da böyle bir etki bıraktı; sarsıcı, unutulmaz ve kapağını kapattıktan sonra bile zihnimden çıkmayan bir roman oldu.
Colson Whitehead yalnızca acı bir hikâye anlatmıyor; edebiyatla gerçeği öyle ustalıkla birleştiriyor ki okur kendini hem bir romanın içinde hem de tarihin karanlık bir döneminin tam ortasında buluyor. Dilindeki sadelik, anlatımındaki güçle birleşince sayfalar adeta uçup gidiyor. Kitabın en büyük başarısı da burada yatıyor sanırım: Böylesine ağır bir konuyu anlatırken bir an bile okuru hikâyeden koparmıyor.
Ama beni en çok Elwood etkiledi. Çünkü o yalnızca bir karakter değil; inancın, umudun ve adalet arayışının sembolü. Martin Luther King’in sözlerine tutunan, dünyanın daha iyi bir yer olabileceğine gerçekten inanan, haksızlık karşısında geri adım atmayan bir çocuk. Onun zekâsı, bilgeliği ve yaşına sığmayan olgunluğu hayranlık uyandırırken, yaşadıkları insanın içini parçalıyor.
Roman boyunca en çok canımı yakan şey, Nickel’de çocukların yalnızca çocukluklarının değil, geleceklerinin de çalınmasıydı. Elwood’un kaybı bu yüzden bu kadar ağır geliyor. Çünkü onunla birlikte yalnızca bir hayat değil, gerçekleşebilecek onlarca ihtimal de yok oluyor. Belki çok iyi bir öğretmen, belki bir avukat, belki de insanların hayatını değiştirecek bir lider olacaktı. Bunu asla öğrenemeyecek olmak insanın yüreğini sızlatıyor.
Whitehead’in anlattığı hikâye belirli bir döneme ait gibi görünse de aslında çok daha evrensel. Gücün kötüye kullanılması, adaletsizlik, önyargılar ve sessiz kalmanın bedeli bugün de güncelliğini koruyor. Bu yüzden Nickel Çocukları sadece geçmişi anlatan bir
Bugüne kadar okuduğum, odaklanması en zor kitap.
Bölge Bir'de zombi salgının ardından hayatta kalanların New york'u eski haline getirme çabalarını anlatıyor. Post apokaliptik türünü seven biri olarak alıp okudum.
-Ancak dediğim gibi, yazarın anlatım tarzını hiç sevemedim.
%10 diyalog var, kalan anlatıcı kısımları ise şöyle ilerliyor,
Karakter bir zombi görür > zombiyi öğretmenine benzetir > geçmişte öğretmeniyle yaşadıklarını anlatır, sonra öğretmenin kocasına girilir > bu karakterlerle ilgili market alışverişi gibi çok sıradan olaylar anlatır > Sonra birden günümüze dönersiniz ve oradan John diye bir karakter çıkar, sonrasında onunla ilgili bir şeyler anlatır.
-Tabii ki "kalorifer peteğiydim" gibi zorlama benzetmeleri falan da unutmayalım.
-Karakterler, konu, geçmiş ve gelecek o kadar fazla kopuyor ki, oradan oraya atlıyor yazar. Başta ne okuduğunuzu unutuyorsunuz. Cümleler uzadıkça uzuyor ve konudan uzaklaşıyor.
-İşin kötü yanı, hikayede de bir amaç yok diyebiliriz. Öyle sıradan, aklına ne gelirse yazmış gibi.
-Keza diyaloglar da öyle. Bir karakter bir şey anlatıyor, diğeri ona cevap vermeden başka bir şey hakkında konuşmaya başlıyor falan.
-Siz anlamaya çalışırken kendinizi bambaşka bir konunun içinde buluyorsunuz.
-Tabii ki birçok kötü kitapta gördüğüm gibi, bu kitap da bölümlere ayrılmamış. Dümdüz, aralıksız bir şekilde yazılmış.
Türü çok seven biri olarak, bu kitap zaman kaybıydı.
19. Yüzyılın sonları Amerikasında siyahi kölelerin çektikleri acılar, işkenceler, uğradıkları tecavüz ve tacizler kitabın esas konusu. Iyi bir tarihi araştırmayla yazıldığı belli, verilen örnekler gerçeklerine çok yakın. Kurgu içerisinde o dönem yaşayan siyahilerin çektikleri tüm azaplar anlatılmaya çalışılmış. Güney'den Kuzey'e ulaşmaya çalışan, özgürlüğü için kaçan bir kız; Cora, baş kahramanımız. Cora'nın kurtulmasına yardım eden beyaz ve siyah birçok başka kişinin de hikayesini okuyoruz kitapta. Bazı yerlerde gerekmeyen detaylar olduğunu söyleyebilirim. Bir tarihçi olarak bu kitabı okumak beni o günlere götürdü. Amerika tarihi veya siyahi tarihiyle ilgilenen herkese tavsiye ederim.
Irkçılık üzerine dehşet verici bir romanEdebiyat
Yazar etkisi : Afro-Amerikan edebiyatı
Romanın havası: Amerika’nın ırkçı geçmişini dehşetiyle yaşattığı Nickel Okulu
Taşıdığı duygu: öfke, korku, boğucu bunaltıcı bir atmosfer
Nickel Çocukları , Amerika'daki ırkçılığı ve devlet şiddetini siyahi çocukların hikayesi üzerinden anlatan bir roman.
Yazar süslü bir dil yerine oldukçasade ama sert bir anlatım kullanmş.
Nickel okulunun boğucu atmosferi boyunca insan sürekli huzursuz hissediyor.Bu hikayenin gerçek olması ise olayı daha huzursuz bir hale getiriyoer.
Bu insanlar neler yaşamış böyle tarih boyunca?.... Akıl almaz bir vahşet...
Puanım 7/10
Nickel Çocukları , Amerika'daki ırkçılığı ve devlet şiddetini siyahi çocukların hikayesi üzerinden anlatan bir roman.
Yazar süslü bir dil yerine oldukçasade ama sert bir anlatım kullanmş.
Nickel okulunun boğucu atmosferi boyunca insan sürekli huzursuz hissediyor.Bu hikayenin gerçek olması ise olayı daha huzursuz bir hale getiriyoer.
Bu insanlar neler yaşamış böyle tarih boyunca?.... Akıl almaz bir vahşet...
Puanım 7/10
Sonu cidden süpriz oldu, çok şaşırdım. Dili sade, yazarın cümleleri basit ama derin, konusu güzel, kolayca bitirebileceğiniz ama izler bırakacak bir kitap.
Ana karakter Elwood, 1960larda Amerika'da yaşayan siyahi bir çocuk. Annesi ve babası kendi emelleri yolunda giden, bu yüzden büyükannesi ile büyümek zorunda kalan, derslerinde başarılı, herkes tarafından sevilen, beyazların bile saygısını kazanan biri. Bindiği bir otobüs yüzünden, yanlış anlaşılma sonucu kendini erkek çocukların ıslah evi olan Nickel'de bulur. Bir süre gerçekten hem ıslahevi hem okul gibi görünen yerin, daha sonra şiddet,ayrımcılık ve istismar yeri olduğunu anlıyorsunuz. Oradan çıkmak için ya cezanız bitecek, ya çok çalışıp hiç suç almayıp kademe kademe yükselip gitmeye hak kazanacaksınız ya da öleceksiniz. Elwood her zaman gerçekçi biri olduğu için okuldaki olayları anlatırsa oradan kurtulacağını sanır ama yanılır. En yakın arkadaşı Turner ile kaçmaya çalışırlar ama sonları çok da iyi olmaz.
İnsan ayrımı dünyamızda olduğu sürece, böyle problemlerin düzelmeyeceğini kitabı okurken anlıyorsunuz. 1960da da aynı, 2026da da...