Gülüyorum, gülüyorum sonra ani bir ters etkiyle harap ve yılgın, ağlamak istiyorum. Bunların arasında yaşamak ne çaresiz bir sefalet ya Rabbim, hepsi Bir türlü ve hepsi birbirinden beter.
Yalnız kalmak için kendimi zevk ve mutluluktan mahrum etmeye nasıl razı olurum?.. Fakat etrafımdaki hayatı, insanları, her şeyi adi, küçük bulursam bunda benim ne kabahatim var? Bir kere, geldim geleli, fikri benim fikrime uygun bir kimseye rast gelmedim. Beni anlayacak, bana mahrem duygular, samimi sohbetlerle zevk verecek hiçbir ruha tesadüf edemedim.