Ağlayan çocuğu kimse duymadı,
Ana babası boş yere ağladı:
Yırttılar da küçücük mintanını,
Demir zincirle bağladılar onu.
Ve kutsal bir yerde yaktılar onu,
Pek çoğunu yaktıkları yerde:
Ana babası boş yere ağladı.
Bana bir gün bir çiçek sundu biri:
Mayıs güllerinden bile güzeldi.
Benim Güzel bir Gül Ağacım var dedim,
Ve geri çevirdim bu tatlı çiçeği.
Sonra gittim Güzel Gül Ağacıma:
Gece gündüz yanında olmaktı niyetim.
Ama Gülüm kıskanıp sırt çevirdi bana:
Sırf dikenleri oldu elde ettiğim.