-ibrahim'in başına geleni hala hatırlıyorum, tanrı onu sınamak için oğlunu öldürmesini emretti, bence, eğer tanrı kendisine inanan kişilere güvenmiyorsa, bu durumda kişiler neden tanrıya inanmalı, anlayamıyorum
-tanrının nihayetine akıl sır ermez, biz melekler bile onun düşüncesine nüfus edemeyiz
-tanrının niyetine akıl sır ermediği şeklindeki bu nakarattan yoruldum, tanrı sürekli olarak kendini ürkünçlüğün, kaygının içine kapatmak yerine billur gibi saf ve berrak olmalı, kısacası tanrı bizi sevmiyor
-sana yaşam veren o
-yaşam bana babam ve annem tarafından verildi, ikiside tenlerini biraraya getirdiler ve ben doğdum, bildiğim kadarıyla bu edim sırasında tanrı orada değildi
-tanrı heryerdedir.
-özellikle öldürme emri verirken, ölenle arasındaki tek bir çocuk bile onu gözünün yaşına bakmadan mahkum etmeye yeterlidir , ama tanrı için adalet boş bir kelime..
-dikkat, kabil çok konuşuyorsun, tanrı seni er ya da geç işitir, seni cezalandıracaktır.
-tanrı işitmez, sağır o, her yandan ona yakarıyorlar yoksullar, bahtsızlar, talihsizler, dünyanın kendilerine çok gördüğü yardımlar için ona yakarıyorlar, ama tanrı onlara sırtını dönüyor.