Bilge Gürbüz
@wintermute
Acta est fabula
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İlk modern distopyalardan biri. Jack London'ın çoğu eserinde kendini gösteren, insanı bayan üslup burada yok. Gayet akıcı ve temiz yazılmış bir kitap, üstelik birçok sosyalist teoriyi de gayet yalın biçimde anlatması bakımından kafadaki soru işaretlerini silmeyi başarıyor.
Buna ek olarak, kitabın kurgusu gayet hoş. Avis'in el yazmaları 27. yüzyılda bulunuyor ve "Oligarşi" dönemiyle Ernest hakkındaki gerçeklere ışık tutuyor.
Kitabın en çarpıcı yanı, kasten kötülük/despotluk düşünen bir rejimi değil ama organik biçimde gelişen bir distopyayı anlatmasıdır. Evet, "Demir Ökçe" insanların içinden gelen bir yapıdır, elitinden avamına herkes bir miktar bundan sorumludur lakin kasıttan ziyade doğal bir gelişim söz konusudur. İnsanın içinde biat etme, kolaya kaçma, konforlu yaşam sürme, daha çoğu için mücadele etme ve inandığı değerlere sadakat yatmaktadır. Bazen hoşumuza gitmeyen her şey, birilerinin komplosu değildir fakat doğal sürecin kaçınılmaz bir sonucudur.
İlyada'dan sonra Odysseia'yı okumak edebiyattan aldığım hazzı iki katına çıkardı. Batı edebiyatının ilk yazılı eserleri İlyada ve Odysseia. İlyada nasıl muazzam bir destansa, nasıl epik bir dille Troya'daki dramı bize anlatıyorsa, Odysseia da adını aldığı adamın başından geçenleri o mükemmellikte anlatıyor. Roman gibi bir destan, hatta bildiğiniz roman. İlyada ve Odysseia okumadan roman yazmış yazarlar göze çarpıyor zaten bu eserlere aşina olduktan sonra. Odysseia'nın dili, anlatım gücü, yaşattığı hisler vs. birçok günümüz romanının kat be kat üstünde. Gönül isterdi ki Homeros bin tane destan yazsaydı da okumaya ömrümüz yetmeseydi...
Kurt Vonnegut, fazla sıradan bir insanı aşırı sıradışı bir duruma sokarak zaman ve savaş hakkında bir roman kaleme alıyor. Savaş karşıtlığını, çatışmaya girmeyen ama savaşın yaşattığı zorluklara birinci elden tanıklık eden, esir düşmüş bir adamın gözünden aktarıyor. Nasıl desem... İnsani duruma değiniyor yani. Cephede dökülen kanlardan ziyade tuvalet, ısınma, dışlanma, toplumsal hiyerarşi vs. gibi durumların tesirinde kalan sıradan adamımızın çevresinde, tarihin en büyük katliamlarından biri yaşanıyor. Ve adamımız bir zaman yolcusu, ama düşündüğünüz şekilde değil. Zamanın süregelen sarmallar dizini olduğuna ilişkin, iddiaların aksine gayet anlaşılır bir kurgusu var. Beyin yakmıyor yani, her şey net. Üslubu ciddiyetsiz ve bir yerden sonra sıkıyor, elbette böyle bir roman 3. tekil şahısta yazılsa daha keyifle okurdum ama sırf bunun için puan kıramayacağım. Gayet keyifli ve düşündürücü bir kitap.
