mete
@wisshbone
34 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Bir sahaf alışverişi sırasında beni kendine çeken 1972 baskılı bir Paris sokakları portresi
1930’lar Fransasını (daha çok sokaklarını) bir çocuğun gözünden görmeye ne dersiniz? Eğer ki cevap evetse İsveç Kibritleri iyi bir seçim olacaktır. Şaşalı bir Paris yerine 1. Dünya Savaşından çıkmış, yeni fikirler yayılmaya başlamış ve yoksul bir Paris sokağının anlatıldığı bu eserde sinemaya damgasını vurmuş Fransız Yeni Dalgası akımına benzetilebilecek yanlar da var yani en azından filmi çekilse aklıma direkt siyah beyaz Paris sokaklarında geçen bir Truffaut ya da Godard filmi canlanıyor.
Sıkıntılar yaşayan bir çocuğun hikayesinin anlatıldığı bu eserdeki baş karakter olan Oliver tbana Dickens’ın Büyük Umutlar kitabındaki Pip karakterini hatırlattı. Hem Pip hem Oliver çocukluklarında kimsesiz kalan çocuklar ve ikisinde de romanın baş kişileri kendileri. İsveç Kibritlerinde Büyük umutlar gibi bir karakter gelişimi gözlenmese de yine de ortak yanları var ve bence Büyük Umutlar’ı okuyan ve seven biri İsveç Kibritleri’ni de beğenecektir.
Akıcı bir dille yazılmış olan eser duru bir üsluba sahip. Sabatier kendi çocukluğundan ilham alarak yazdığı için tasvirler yerinde ve etkili kullanılmış. Dili ağır bir eser okumak istemeyen veya klasiklerin diline yakın bir eser okumak isteyenler İsveç Kibritleri’ni tercih edebilir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
bir acıklı kadın hikayesi
Okuduğum ilk Orhan Kemal romanı olan El Kızı yalın bir dille, akıcı bir üslupla, edebi olarak çok haz vermese de hissettirdiği duygularla göze çarpan bir eser. Konudan çok bağlamın önemsendiği eserde Nazan isimli anne figürü baş karakter olsa da kasaba hayatındaki bir sürü karakterin hayat hikayesine de değiniliyor. Yazıldığı zamanlarda toplumcu gerçekçi isimler tarafından sıkça işlenen çatışmaları da El Kızında görmek mümkün. Örneğin gelin-kaynana çatışması, yoksul-zengin çatışması, din çatışması gibi. Toplumcu gerçekçi okuma yapmaya başlamak için doğru kitaplardan biri olduğunu hatta kitap okuma alışkanlığı kazanmak isteyen birinin seçebileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kişisel görüşümse okuduğu metinlerden edebi hazzı önemseyen, alışılagelmedik karakterleri okumayı seven ve postmodern okumaya alışmış kişiler için okumak biraz sıkıcı gelebilir. Özellikle ilk iki yüz sayfa günümüzde televizyon dizilerindeki konuların çok da önüne geçemiyor. Bir yazarı tek bir eserinden yargılamak çok yanlış olsa ve Orhan Kemal çok büyük bir isim olsa da bir süre Orhan Kemal okuyacağımı düşünmüyorum. Yine de yalın ve duru bir metin okumayı seven kişilerin Orhan Kemal’i ve özellikle El Kızı’nı kaçırmamalarını öneririm.
