mete
@wisshbone
34 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
İnsana özgü duyguların kaynağı klasikler
Tahsin Yücel’in oldukça başarılı çevirisiyle taçlandırdığı ve sunuşunda Balzac okumaya başlamak için en elverişli roman olarak nitelendirdiği eser olan Goriot Baba hakkında incelemeye başlayalım.Balzac’ın 88 kitaptan oluşan İnsanlık Güldürüsü olarak adlandırdığı yapının bir parçası olan Goriot Baba Paris’te bir pansiyonda yaşayan birbirinden farklı insanların yaşamından izler aktarıyor ve bu hayatların kesiştiği noktaları da kurgusunda barındırıyor. Hayatını feda etme metaforundan ihanete, sevgi nefret tezatına, 19. yüzyıl Parisinin soylu hayatı eleştirisine kadar pekçok konuya alt metinde değiniyor.Beni en çok etkileyen düşünceler 19. yüzyılda aile olgusuna yapıcı eleştirilerin yapılması ve çocuk kavramına bencil bir pencereden bakılıp fedakarlık yapan bireyin kendi mutluluğu için bunu yaptığının ifadesi.Biçemsel bakarsak da ustalık eseri denebilecek betimlemelere sahip ve roman tekniklerine uygun bir anlatım var.Okuması çok kolay olmasa da pas geçilmemesi gereken bir klasik olduğunu düşünüyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
bir burjuvanın içsel ve nükteli eleştirisi tutunamayanlar
aylak adamı okuduktan ve günlerce üstüne düşündükten sonra aldığım tutunamayanları gerçekten evde sakin kafayla okumak için bekletiyordum desem yanlış olmaz temin etmeden önce kafamı meşgul eden düşünce bir cümleden hatta cümle içinde geçen bir kelimeden içinde şarkıdan tiyatroya kadar farklı türleri barındıran postmodern bir eserin nasıl ortaya çıktığıydı şu an ise aylak adama bile haksızlık ettiğimi düşünüyorum genel olarak bırakanlarıyla gündemde olan bir kitap olmasını postmodern okuma alışkanlığı olmadan popüler kültür sebebiyle okumaya yönelen kişilerin oluşturduğunu düşünüyorum eserin içeriğine girmem gerekirse yirmi farklı bölümen oluşuyor Oğuz Atay ilk sürprizini henüz kitabın başlarında şarkı bölümü koyarak yapıyor ve pekçok kişinin eseri bıraktığı nokta tam olarak burası eserin içeriğinde genel olarak karamsar bir arayış hikayesinin alt metninde edebiyatımızda adı bolca geçen aydın kesim olarak adlandırılan kişilerin köylüyle çatışması yerine iç hesaplaşmalarına şahit oluyoruz Oğuz Atay’a kadar bu örneği görülmüş bir durum değil diye geçse de araştırmalarımda çok sevdiğim saatleri ayarlama enstitüsünde de bu durumun var olduğunu gördüm var olmak demişken kitaptaki varoluşçuluk etkisi hiç kuşkusuz kendini belli ediyor ve modern hayata yabancılaşan birey kimliğini gözlerimiz önüne koyuyor 18 imde hatta doğum günümde tüm gün tutunamayanlar okudum ve şu meşhur on dördüncü namı diğer noktalamasız bilinç akışı bölümü de doğum günüme denk geldiğinden mutluyum bu incelememsi şey de bilinç akışı gibi oluyor farkındayım o yüzden noktalama koymayacağım 25 imde yaşarsam eğer geri döneceğim ve yeniden okuyacağım sonrasında bunu bir rutin olarak sürdürmek istiyorum kitapta en beğendiğim bölüm kesinlikle selimin
