Büşra
@witchufflepuff
15 Ekim
74 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Büşra
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·27 saatte okudu
·Okunma: 26 Haziran 2020 03:00
·2020 11. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Büşra
, bir kitap okudu7/10
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 05 Mayıs 2020 22:50
·2020 7. kitabı
''Peki, şu eşleşmeleri neye göre yapıyorsun ? Biliyorum, daha önce de sormuştum ama daha iyi anlamaya çalışıyorum. MEsela benimle eşleştireceğin insanda hangi özellikleri arayacaksın ?''
Cümlesini işitmemle beraber, aldığım nefes yarı yolda donakaldı. Ciddi diyorum, sayın okur. Ciğerlerime gidemeden öylece dondu kaldı. Nefes borumda katı bir şeye dönüştü. Hafifçe öksürerek boğulmamı engelledim. Ama kalbimi saran üzüntüyü engelleyemedim. Ben, Akın'a herhangi birini ayarlamayı düşünmüyordum ama Akın hâlâ ona birilerini ayarlayacağımı düşünüyordu. Her açıdan üzücü bir olaydı bu.
''Şey... Sana uyacak birini işte,'' diye bir şeyler geveledim ağzımda. Hayatım boyunca bir soruya verdiğim en saçma cevap bu olabilirdi. Ve bunun suçlusu ben değildim. Soruyu soran kişinin ta kendisiydi. Yaptığınla gurur duyuyor musun, Akın Arıkan ?
''Bana uyacak biri nasıl biri, onu soruyorum,'' dedi gülerek.
Ortada komik bir şey vardı da ben mi göremeiyordum. Omuz silktim. ''Başvuranlar arasında henüz öyle bir adaya rastlamadım. O yüzden tam bilemiyorum.''
''Sana bu konuda yardımcı olabilirim.''
Önerisine göz devirmemem gerçekten yaptığım en zor şeylerden biriydi. Benim ne kadar başarılı ve profesyonel bir çöpçatan olduğumu buradan anlayabilirdiniz.
''Öyle mi ? Bu... iyi olur.'' Evet, lütfen sana nasıl birini ayarlamamı istediğini anlat bana. Anlat da ağlayarak masanın altına girme aşamasına daha hızlı geleyim.
''Bence...'' dedi, benim içimdeki kötü hislerden habersiz,rahat, güzel bir gülümsemeyle. ''Bana uyacak kişi sevimli biri olmalı. Orta boylu, beyaz tenli. Çilli.'' Bunları saydıktan sonra bir cevap bekliyormuş gibi yüzüme baktı. Ama ne diyebilirdim ki ? Bütün çilli kadın müşterilerimle yollarımızı ayırma planları yapmakla meşguldüm.
Akın küçük bir öksürükten sonra devam etti. ''Çok zeki
Bahçeden çıkıp Akın'ın yolun karşısına park ettiği arabasının yanına gittik. Bir beyefendi gibi, benim için kapımı açıp binmemi bekledikten sonra kapıyı kapattı. Ardından şoför koltuğuna yerleşti. Tam arabayı çalıştırmaya hazırlanıyordu ki, bakışları torpidonun üzerindeki bir şeye takıldı. Yarım bir gülüşle uzanıp, orada duran tek dal pembe gülü alıp bana uzattı.
''Bir çiçekçi yolumu kesti ve ondan bir çiçek almam için çok ısrar etti. Öyle ki , almazsam beni lanetleyeceğini falan düşünmeye başladım. En sonunda pes ederek bu gülü aldım ve randevumuz için güzel bir başlangıç olur diye düşündüm.''
Gülü sapından tutarak aldım ve burnuma götürüp kokladım. ''Teşekkür ederim. Çok hoş,'' dedikten sonra, pembe yapraklarından birini koparıp ağzıma attım.
Akın'ın bana yandan bir bakış attığını, sonra küçük bir hıhlama sesi çıkararak tekrar yola döndüğünü, ardından tekrar bana dönüp kaşlarını şaşkınca çatarak yüzüme baktığını fark ettim. Tüm bunlar iki saniye içinde oluverdi.
''Bir şey mi oldu ? '' diye sordum ağzımdaki yaprağı yutarken.
''Yanlış mı gördüm, yoksa biraz önce sana verdiğim gülü mü yedin ?''
Bir an durakladım. Çoğu insanın onlara hediye edilen gülü yemedikleri bilgisi her nasılsa beynimin arka köşelerine saklanmıştı. Ve ancak Akın'ın şaşkın bakışlarını gördüğünde saklandığı köşeden çıkma zahmeti göstermişti.
''Hı,hı.'' Usulca mırıldanırsam belki konuyu uzatmaz, öylece geçiştirmeyi tercih ederdi.