hazal
@withazal
ben de bir hazal kaldı/ hangi bağa diksem yabancı.
Puan vermedi·192 syf.·
2024 22. kitabı
Romanın ana karakteri C., toplumun dayattığı kurallara uyum sağlayamayan, sıradanlığı reddeden ve anlam arayışı içinde olan bir bireydir. Babasından kalan miras sayesinde çalışmak zorunda olmayan C., günlerini sokaklarda gezinerek, insanları gözlemleyerek ve özellikle “gerçek aşkı” arayarak geçirir.
Roman, varoluşçuluğun etkilerini taşıyan derin bir içsel yolculuğa sahiptir. C., yalnızlık, yabancılaşma ve aidiyetsizlik duygularıyla boğuşur. Toplumun değerlerine karşı bir duruş sergileyen bu karakter, zaman zaman sinirli, zaman zaman melankolik bir ruh haline bürünür.
Yusuf Atılgan, romanında bilinç akışı ve iç monolog gibi teknikleri ustalıkla kullanarak okuyucuya C.’nin iç dünyasını doğrudan yansıtır. Aylak Adam, bireyin kendini ve hayatın anlamını sorguladığı, sıradanlığa karşı direnen bir ruhun hikâyesidir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·724 syf.·
2024 1. kitabı
Roman, Selim Işık ve Turgut Özben’in hikâyesi etrafında şekillenir. Turgut, eski arkadaşı Selim’in intiharını öğrendikten sonra onun hayatını, düşüncelerini ve “tutunamama” sebebini anlamaya çalışır.
Romanın en belirgin özelliği, bilinç akışı tekniği, iç monologlar, kelime oyunları ve ironik anlatımıdır. Atay, bireyin toplumla, sistemle ve kendi iç dünyasıyla mücadelesini hem trajik hem de mizahi bir dille aktarır. “Tutunamayanlar”, toplumun beklentilerine ayak uyduramayan, sorgulayan ve farklı düşünen bireyleri simgeler.
Eser, klasik roman kurgusundan uzak, bölük pörçük anılar, mektuplar, parodiler ve üstkurmaca öğeleriyle doludu. Oğuz Atay, edebiyatımızda postmodern anlatımın öncülerinden biri olarak kabul edilir. Tutunamayanlar, hem edebi gücü hem de topluma yönelttiği eleştirilerle, derin anlamlar barındıran ve okuyucusunu sarsan bir eserdir.
bir tek bilmediğim yerler
acı vermedi.
keşke, diyorum
insan insanı hiç tanımasaydı
Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaş