Elif Yıldız
@withelif___
Kitap ruhun ilacıdır.
Paramedik
14 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?”
Reklam
Kimseye söyleyemediklerim uzun, kara bir tren olup geçiyor o ağrının üzerinden.Zamanın azaldığını düşünmek, bana verilmiş ömrü ne kadar iyi yaşayabildigimi sorgulatıyor bugünlerde. İyi ve güzel anlamının yanında boşa geçmiş, yanlış yaşanmış yıllarım karmakarışık duruyor. O dağınıklık beni telaşlandırıyor. Onlar öyleydi, ben böyleydim, haklıydım, haksızdım, yanlıştı, doğruydu, o yaptı, ben yapmadım derken nasıl da çarçur ediyormuş meğer insan hayatını ...
“İnsan üzüntüsünün, acılarının üzerine düşündügü kadar düşünmüyor mu acaba mutlu oldugu anları? Ya da mutsuzlugun ve mutlulugun zaman akışı aynı değil. O yüzden, mutsuzken akmayan zaman, mutluyken bir çırpıda geçiveriyor.”
İnsanı, içine akan yaranın kanı öldürüyor. Dışarı akan o kanı gören varsa anlıyor halinden. Aglıyorsan, inliyorsan şanslısın demek ki, elinden tutan, yarana derman olan mutlaka bir yerden çıkıyor karşına. Unutuldum sandıgında bile asla unutmuyor seni bu dünyaya yollayan. Bir parçanı alıyorsa iki parça veriyor sonunda. Her ilaç bir parça zehirden oluşuyor. Bu yüzden içindeki acının dışarı çıkanı bir başkası için derman oluyor.
İşte kader hep böyle davranır bizlere, hemen arkamızdadır, omzumuza dokunmak için elini çoktan ileri doğru uzatmıştır, bizlerse hâlâ, geçti gitti, gösteri bitti, yine aynı hikaye, diye homurdanıp dururuz.
Reklam