Yüreğimdeki kabuğu kırdıktan sonra bir anda her şey benim olmuştu , kendimi bırakmamın , kendimi armağan etmemin sevinci içimde kabarıyordu. Birilerini sevindirmenin ve bundan sevinç duymanın ne kadar kolay olduğunu hissediyordum: İnsanın kendini açması yeterliydi , insandan insana canlı bir akış başlıyordu hemen, yükseklerden derinlere iniyor , derinlerden tekrar sonsuzluğa yükseliyordu.