Şayet doğduysan tuhaflıklar görmeye,
Gözden saklananları,
Sür atını on bin gün ve gece,
İhtiyarlık yağdırıncaya dek aklan.
Dönünce de bana söyle,
Hangi tuhaf harikalar çarptı gözlerine.
Ve yemin et bana rastlamadığına
Vefalı ve güzel bir kadına.
Ama Memed, bu hüneriyle övünmedi. Başka bir çocuk olsaydı Memedin yerinde, övünmesinden geçilmezdi. O, çocuk işi der gibi, onuz silkti. Bu sebeptendir ki, Memedin onları yenişi çocukların zoruna gitmedi.
...
"İşte onun köyüne gidiyorum. Dursun bana dedi ki... Bizim köyde, dedi, çocukları dövmezler. Çocukları çifte salmazlar. Bizim köyün tarlalarında, dedi, çakırdikeni bitmez. Ben, oraya gidiyoruö işte."