sevde
@withkirpi
Hayat ritimlerimiz farklı fakat hepimiz ölecek yaştayız.
9 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Niçin, bilmiyorum. Sizce gerçekten yapabilir miydim? Eski zaman kâhinlerine göre bir soru bu. Benim gibi güzellikten yoksun, çekici yanı olmayan, ne geçmişi ne amacı olan, iş bitiricilikle alakası olmayan, parlak hiçbir özelliği bulunmayan kısacası hiçin teki olan bir kızın tuzu kurular dünyasında boğuşma fikri, daha denemeye kalkışmadan beni yormuştu. Tek bir şey istiyordum: Beni rahat bıraksınlar, fazla bir şey istemesinler ve gün içerisinde açlığımı giderebileceğim biraz vaktim olsun.
Ve ardından -olur da gidecek olursam-
dünyamda
benden
bir şey kalacak geriye-
incecik bir sessizlik izi
seslerin arasında-
mavilerin kalbinde
beyaz ve hafif bir soluk kalacak-
Ve bir kasım akşamı
bir sokağın köşesinde
narin bir kız çocuğu
bir dolu kasımpatı satacak
ve yıldızlar olacak
eski, yeşil ve buz gibi
Birileri ağlayacak
kim bilir nerede, kim bilir nerede
Birileri bu dünyada
kasımpatı arayacak
benim için
geri dönüşsüz olarak
gitmem gerekeceği zaman 
Antonia Pozzi
Antonia PozziTutunacak hiçbir dalım yok. Beni anlamlı kılan hiçbir şey yok artık. Kendimi umutsuz hissediyorum. Keşke ağlayabilsem. İntihar edemeyeceğimi hissediyorum, ama bu, acımı ve kaygımı daha da derin ve sancılı kılıyor. İntihara umut bağlayabilsem, yakın bir ölüme bel bağlayabilsem, kendi ölümümü seçebilecek olsam, o zaman bu korkunç acıya daha kolay katlanırım çünkü acımın bir sonu olduğunu bilirim. Ölümden yana umudum yok. Bu umuda sahip değilim. Artık hiçbir umudum yok.
