Yaşarken başımızdan hiçbir şey geçmez. Dekorlar değişir, kişiler girer çıkar, hepsi bu. Baslangiçlar da yoktur.
Günler anlamsizca birbirine eklenir durur; sonu gelmez,tekdüze bir ekleniştir bu.
Zannetme bu dünya seninle döner
Sen yoksan saatler durur zannetme
Zannetme gidersen yildizlar söner
Gelmezsen denizler kurur zannetme
Bir gün yorulursun yol bile olsan
Denize kadarsın sel bile olsan
Olmaz ya dikensiz gül bile olsan
Güller hep tomurcuk kalir zannetme Yıldız Kenter