merve gezer
@withmerve
okul öncesi öğretmeni
5 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
ait olmadığımız yerde kendimizi kabul ettiremeyiz. kendimizi kabul ettiremedikçe ait olamayız. hep başladığın yerdesin yani. misafirlik hissi gelip içime çörekleniyor yine. ayaklarımın terlediğini, su topladığını hissediyorum. bu ayakkabılar vuruyor, sıkıyor, ben yürüyorum, derim soyuluyor, artık durmak istiyorum, ayakkabılarımı çıkarayım istiyorum ama bir yuvam yok. üstelik çok şey istediğimi artık biliyorum. iyileşmek için yerleşmek lazım anlıyorum. yerleşmek isterken gitmem gerektiğini, burada bana yer olmadığını anlıyorum.
gidiyorum. artık bütün yollar benim, her yerde bir yuva arayabilirim ama ne kadar yol gidersem gideyim dünya yuvası olmayan herkese daracık.
Reklam
“Hiçbir zaman söyleyecek fazla sözüm yoktur, onun için susarım.”
Sayfa 64
Fakat herkes bilir ki hayat, yaşanmak zahmetine değmeyen bir şeydir.
Sayfa 103
“Susma! Yoksa ben de susarım. Sonra sonsuz bir boşluk açılır aramızda. İkimiz de o boşluğa düşüp yok oluruz.”
Sayfa 291
“Ben ne yaşamayı becerebiliyorum, ne de ölmeyi. Ölümle hayat arasında kurumuş bir ırmağım.”
Sayfa 248