Evrensel insanlığımızın tüm işaretlerinde -çıplaklık, üşüme, uyku, açlık- fani bedenimizin her bir ihtiyacında insanları iyi ya da kötü, saygın ya da rezil, dürüst ya da namussuz olarak sınıflandıran tüm ayrımların yüzeysel olduğunu anladım. Bu yüzeysellikler kalktığında geriye açlık ve susuzluk çeken, uykuya ve dinlenmeye ihtiyacı olan, senin, benim ve diğerleri gibi mutsuz hayvanlar kalır.
Çünkü sınırlı imkânları olanların eğlenmek için fırsatları olmazdı ve yoksullar için bedava eğlence kadar büyüleyici başka bir şey yoktur, sanki tanrılardan gelmiş bir hediye gibidir.